diax
Agioi1

Ἅγιος Πλάτωνας (18 Νοεμβρίου)

AgiosPlatonas15 Ἅγιος Πλάτωνας καταγόταν ἀπό τήν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας τῆς Μ. Ἀσίας, καί ἦταν ἀδελφός τοῦ μάρτυρα Ἀντιόχου.
Σέ νεαρή ἡλικία τόν συνέλαβαν οἱ εἰδωλολάτρες, διότι διακήρυττε τήν πίστη του στόν Ἰησοῦ Χριστό καί τόν ὁδήγησαν μπροστά στόν ἡγεμόνα Ἀγριππίνο. Ὁ Ἀγριππίνος βλέποντας τήν ὡραιότητα τοῦ νέου καί γνωρίζοντας ὅτι κατεῖχε περιουσία, προσπάθησε νά τόν ἑλκύσει μέ κολακεῖες. Ὅμως ὁ Ἅγιος Πλάτων ἀρνήθηκε καί συνέχισε νά διακηρύττει τήν πίστη του στόν ἕναν καί μοναδικό Θεό. Ἀφοῦ ὁ ἡγεμόνας εἶδε ὅτι δέν κατάφερε νά τόν ἀλλαξοπιστήσει δελεάζοντάς τον, τόν ἀπείλησε μέ μαρτύρια.
Παρ’ ὅλα ταῦτα ὁ Ἅγιος Πλάτων παρέμεινε σταθερός στήν πίστη του. Ἔτσι ὁ Ἀγριππίνας διέταξε νά τόν μαστιγώσουν ἀνελέητα καί ὕστερα νά τόν βασανίσουν μέ πυρωμένες ράβδους. Ὁ Ἅγιος διατήρησε ὅλη του τήν πίστη καί δέν ἔπαψε νά ὁμολογεῖ τόν Ἰησοῦ Χριστό, γι’ αὐτό διατάχθηκε ὁ ἀποκεφαλισμός του.
Ἔτσι λοιπόν ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυρας Πλάτωνας παρέδωσε τό πνεῦμα του στόν Κύριο καί τιμήθηκε μέ τό ἀμάραντο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Ἅγιος Ῥωμανός (18 Νοεμβρίου)

AgiosRomanos5ζησε στίς ἀρχές τοῦ 4ου αἰώνα μ.Χ. Ἐπειδή ὁ ἔπαρχος Ἀντιοχείας Ἀσκληπιάδης φώναζε καί βλασφημοῦσε κατά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ πιστή καρδιά τοῦ Ῥωμανοῦ πῆρε φωτιά ἀπό ἱερή ἀγανάκτηση ἐναντίον του.
Καί κάποια μέρα, καιροφυλάκτησε τήν στιγμή πού ὁ ἔπαρχος θά ἔμπαινε στό ναό τῶν εἰδώλων, καί τοῦ εἶπε κατά πρόσωπο: «τά εἴδωλα δέν εἶναι θεοί». Ὀργισμένος ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, διέταξε καί ἔκοψαν τή γλώσσα τοῦ Ῥωμανοῦ. Ἀλλά ὁ Θεός μέ θαῦμα, διατήρησε τήν λαλιά στόν Ῥωμανό καί χωρίς τήν γλώσσα του. Ἔτσι ὅταν τόν ἔκλεισαν στήν φυλακή κήρυττε τόν Χριστό στούς δεσμοφύλακες.
Οἱ εἰδωλολάτρες, ἐπειδή δέν μποροῦσαν νά ἀντέξουν σ’ αὐτά τά θαύματα, ἔπνιξαν τόν γενναῖο μάρτυρα (τό 304 μ.Χ.). Ἀλλά ἡ ἀλήθεια δέν πνίγεται. Ἀντίθετα οἱ διωγμοί ἐπιταχύνουν τόν θρίαμβό της. Καί δέν πέρασαν πολλοί αἰῶνες καί τά εἴδωλα ἔπεσαν σ’ ὅλη τήν ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, κατά τόν ἀληθινό λόγο τοῦ Ῥωμανοῦ, πού φωνάζει καί στήν ἐποχή τῶν σύγχρονων εἰδώλων, ὅτι «τά εἴδωλα δέν εἶναι θεοί».

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Πλατυνόμενος, ἀγάπῃ θείᾳ, τήν φερώνυμον, κλῆσίν σου Μάρτυς, τῇ ἀθλήσει ἀληθεύουσαν ἔδειξας· καί μαρτυρίου ἀνύσας τόν δίαυλον, μαρτυρικῆς ἠξιώθης λαμπρότητος. Πλάτων ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Δυάς ἡ εὐκλεής, τῶν κλεινῶν Ἀθλοφόρων, ἐδόξασε λαμπρῶς, τήν Ἁγίαν Τριάδα, ὁ Πλάτων ὁ ἔνδοξος, Ρωμανός τε ὁ ἔνθεος, ἐναθλήσαντες, καί τόν ἐχθρόν καθελόντες· ὅθεν πάντοτε, ὑπέρ ἡμῶν δυσωποῦσι, τόν μόνον Φιλάνθρωπον.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἐν τῷ πλάτει Ἄγιε, τῶν σῶν ἀγώνων, τοῦ ἐχθροῦ ἐστένωσας, πᾶσαν ὀλέθριον ἰσχύν, καί χάριν νέμεις τοῖς ψάλλουσι· χαίροις ὦ Πλάτων Μαρτύρων ὡράϊσμα.

Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς ὁπλῖται ἄριστοι, τῆς ἀληθείας, τόν τοῦ ψεύδους ἄρχοντα, κατετροπώσασθε στερρῶς, σύν Ῥωμανῷ Πλάτων ἔνδοξε, τῆς εὐσεβείας τόν λόγον κηρύξαντες.

Μεγαλυνάριον.
Πλάτος εὐσεβείας διατρανοῖ, Πλάτων ὁ θεόφρων, τῇ στενώσει τῶν αἰκισμῶν, πίστεως δέ ῥώμην, ὁ Ῥωμανός ἐκλάμπει, καί ἄμφω τό τοῦ Λόγου, πάθος δοξάζουσι.

Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Νεομάρτυρας (18 Νοεμβρίου)

AgiosAnastasios_Neomartiras10αταγόταν ἀπό τήν Παραμυθιά τῆς Ἠπείρου. Κατά τήν ἐποχή τοῦ θέρους, βρισκόταν μαζί μέ τήν ἀδελφή του καθώς καί μέ ἄλλους χριστιανούς στούς ἀγρούς. Ἐκεῖ λοιπόν, ἦλθε σέ συμπλοκή μέ κάποιους Τούρκους, πού ἐπιτέθηκαν μέ κακό σκοπό στήν ἀδελφή του.
Τότε οἱ Τοῦρκοι, προσβληθέντες ἀπό τήν συμπλοκή αὐτή, συκοφάντησαν τόν Ἀναστάσιο στόν πασᾶ, ὅτι δῆθεν ἔδωσε λόγο νά ἀλλάξει τήν πίστη του. Ὁ πασᾶς τόν συνέλαβε καί τόν πίεζε νά ἀλλαξοπιστήσει. Στίς προτάσεις τοῦ πασᾶ ὁ Ἀναστάσιος ἀπάντησε: «Ποτέ δέν ἔδωσα τέτοιο λόγο. Χριστιανός γεννήθηκα, χριστιανός καί θά πεθάνω μέ τήν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ μου. Ὅσο γιά τά ἀγαθά πού μοῦ ὑπόσχεσαι δέν ἐνδιαφέρομαι καθόλου, διότι ἔχω πολλά ἀγαθά αἰώνια, πού βρίσκονται στούς οὐρανούς καί δέν ἔχουν καμιά σύγκριση μέ τά παρόντα». Μέ τά λόγια αὐτά ὁ Ἀναστάσιος, κατόρθωσε καί ἔκανε χριστιανό τόν γιό τοῦ πασᾶ, Μούσα ὀνομαζόμενο (κάποιες πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι μετονομάστηκε Δημήτριος καί μάλιστα μαρτύρησε γιά τόν Χριστό).
Ὁ δέ Ἅγιος, ἀφοῦ βασανίστηκε μέσα στήν φυλακή μέ τόν πιό φρικτό τρόπο, τελικά ἀποκεφαλίστηκε ἔξω ἀπό τήν Παραμυθιά κοντά σ’ ἕνα Μοναστήρι στίς 18 Νοεμβρίου 1750.
Τό ἱερό λείψανό του ἐνταφίασαν μέ τιμές οἱ μοναχοί του Μοναστηριοῦ αὐτοῦ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1
18 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία -Επιτρέπεται το ψάρι
19 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία- Επιτρέπεται το ψάρι
20 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία
21 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το ψάρι
22 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία
23 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία- Επιτρέπεται το ψάρι
24 Νοεμβρίου 2019
Νηστεία  - Επιτρέπεται το ψάρι

Κεφάλαιο 1

1.1 Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν θεῷ πατρὶ ἡμῶν καὶ κυρίῳ ᾽Ιησοῦ Χριστῷ· 1.2 χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. 1.3 Εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοί, καθὼς ἄξιόν ἐστιν, ὅτι ὑπεραυξάνει ἡ πίστις ὑμῶν καὶ πλεονάζει ἡ ἀγάπη ἑνὸς ἑκάστου πάντων ὑμῶν εἰς ἀλλήλους, 1.4 ὥστε αὐτοὺς ἡμᾶς ἐν ὑμῖν ἐγκαυχᾶσθαι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ θεοῦ ὑπὲρ τῆς ὑπομονῆς ὑμῶν καὶ πίστεως ἐν πᾶσιν τοῖς διωγμοῖς ὑμῶν καὶ ταῖς θλίψεσιν αἷς ἀνέχεσθε, 1.5 ἔνδειγμα τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ θεοῦ, εἰς τὸ καταξιωθῆναι ὑμᾶς τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ, ὑπὲρ ἧς καὶ πάσχετε, 1.6 εἴπερ δίκαιον παρὰ θεῷ ἀνταποδοῦναι τοῖς θλίβουσιν ὑμᾶς θλῖψιν 1.7 καὶ ὑμῖν τοῖς θλιβομένοις ἄνεσιν μεθ᾽ ἡμῶν ἐν τῇ ἀποκαλύψει τοῦ κυρίου ᾽Ιησοῦ ἀπ᾽ οὐρανοῦ μετ᾽ ἀγγέλων δυνάμεως αὐτοῦ 1.8 ἐν πυρὶ φλογός, διδόντος ἐκδίκησιν τοῖς μὴ εἰδόσιν θεὸν καὶ τοῖς μὴ ὑπακούουσιν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ, 1.9 οἵτινες δίκην τίσουσιν ὄλεθρον αἰώνιον ἀπὸ προσώπου τοῦ κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, 1.10 ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ καὶ θαυμασθῆναι ἐν πᾶσιν τοῖς πιστεύσασιν, ὅτι ἐπιστεύθη τὸ μαρτύριον ἡμῶν ἐφ᾽ ὑμᾶς, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. 1.11 εἰς ὃ καὶ προσευχόμεθα πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ πληρώσῃ πᾶσαν εὐδοκίαν ἀγαθωσύνης καὶ ἔργον πίστεως ἐν δυνάμει, 1.12 ὅπως ἐνδοξασθῇ τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ ἐν ὑμῖν, καὶ ὑμεῖς ἐν αὐτῷ, κατὰ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ ἡμῶν καὶ κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ.

Κεφάλαιο 2

2.1 ᾽Ερωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπ᾽ αὐτόν, 2.2 εἰς τὸ μὴ ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ νοὸς μηδὲ θροεῖσθαι μήτε διὰ πνεύματος μήτε διὰ λόγου μήτε δι᾽ ἐπιστολῆς ὡς δι᾽ ἡμῶν, ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου. 2.3 μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, 2.4 ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστιν θεός. 2.5 Οὐ μνημονεύετε ὅτι ἔτι ὢν πρὸς ὑμᾶς ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν; 2.6 καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε, εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ. 2.7 τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας· μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται. 2.8 καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ κύριος [Ἰησοῦς] ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ, 2.9 οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ᾽ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασιν ψεύδους 2.10 καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ ἀδικίας τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ᾽ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς. 2.11 καὶ διὰ τοῦτο πέμπει αὐτοῖς ὁ θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, 2.12 ἵνα κριθῶσιν πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ ἀλλὰ εὐδοκήσαντες τῇ ἀδικίᾳ. 2.13 ῾Ημεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ κυρίου, ὅτι εἵλατο ὑμᾶς ὁ θεὸς ἀπαρχὴν εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας, 2.14 εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἡμῶν, εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. 2.15 ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾽ ἐπιστολῆς ἡμῶν. 2.16 Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν ᾽Ιησοῦς Χριστὸς καὶ [ὁ] θεὸς ὁ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι, 2.17 παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ.

Κεφάλαιο 3

3.1 Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδελφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς, 3.2 καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις. 3.3 πιστὸς δέ ἐστιν ὁ κύριος, ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. 3.4 πεποίθαμεν δὲ ἐν κυρίῳ ἐφ᾽ ὑμᾶς, ὅτι ἃ παραγγέλλομεν [καὶ] ποιεῖτε καὶ ποιήσετε. 3.5 ῾Ο δὲ κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ. 3.6 Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρελάβοσαν παρ᾽ ἡμῶν. 3.7 αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν 3.8 οὐδὲ δωρεὰν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινος, ἀλλ᾽ ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν· 3.9 οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀλλ᾽ ἵνα ἑαυτοὺς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τὸ μιμεῖσθαι ἡμᾶς. 3.10 καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω. 3.11 ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους ἀλλὰ περιεργαζομένους· 3.12 τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ ᾽Ιησοῦ Χριστῷ ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν. 3.13 ῾Υμεῖς δέ, ἀδελφοί, μὴ ἐγκακήσητε καλοποιοῦντες. 3.14 εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε, μὴ συναναμίγνυσθαι αὐτῷ, ἵνα ἐντραπῇ· 3.15 καὶ μὴ ὡς ἐχθρὸν ἡγεῖσθε, ἀλλὰ νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν. 3.16 Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διὰ παντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. ὁ κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν. 3.17 ῾Ο ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστιν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ· οὕτως γράφω. 3.18 ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν.