• Η ΜΙΚΡΗ  ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ
    Η ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ
  • Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
  • Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
    Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
  • Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
  • Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
    Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
  • Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
    Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
  • ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
    ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ "Ψυχοφελείς ιστορίες & παραβολές"
  • Το πουκάμισο
    Το πουκάμισο
  • Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
    Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
  • Το κανδηλάκι
    Το κανδηλάκι
  • Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
    Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
  • Η ΜΙΚΡΗ  ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
    Η ΜΙΚΡΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
                   
                   
Παρασκευή
23 Αυγούστου

Λούπου μάρτυρος, Νικολάου Σικελιώτου οσίου

480 
Ο Ελληνικός Στόλος νικά τον περσικό κοντά στο ακρωτήριο Αρτεμίσιον της Ευβοίας.
1825
Η φρουρά του Μεσολογγίου ανατινάσσει χαρακώματα του Κιουταχή.
Οι Έλληνες επαναστάτες νικούν τους Τούρκους σε μάχη στα Σκούρτα Βοιωτίας.
1906
Ο Κων/νος Γαρέφης σκοτώνεται επιτιθέμενος εναντίον κομιτατζήδων στα Καλύβια, κοντά στο Τσερνέσοβο (Γαρέφη).
1922
Τα υποχωρούντα στη Μικρά Ασία ελληνικά στρατεύματα αποκρούουν επίθεση των Τούρκων για την κατάληψη του σταθμού Σαλιχλή.
Agioi1

Ἅγιος Ἀγαθόνικος ὁ Μάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ (22 Αυγούστου)

15ταν ὁ κόμης Εὐτόλμιος ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν περιοδεία του στὸν Πόντο, ὅπου εἶχε πάει γιὰ νὰ καταδιώξει χριστιανούς, σταμάτησε στὴν Κάρπη ὅπου βρῆκε τὸν Ζωτικό, ποὺ τὸν θανάτωσε μαζὶ μὲ τοὺς μαθητές του.
Ἐκεῖ ἔμαθε ὅτι ὁ πρίγκιπας τῆς πόλης ἔγινε χριστιανὸς ἀπὸ κάποιο Ἀγαθόνικο. Τότε, συνέλαβε τὸν πρίγκιπα καὶ τὸν Ἀγαθόνικο (που ήταν από τη Νικομήδεια), καὶ ἀφοῦ τοὺς τιμώρησε μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανούς, κατόπιν ὅλους μαζὶ τοὺς ὁδήγησε στὸν βασιλιά, ποὺ βρισκόταν στὴ Θρᾴκη. Ἀλλὰ στὸ δρόμο, κοντὰ σὲ ἕνα χωριὸ ὀνομαζόμενο Ποταμός, σκότωσε τοὺς Ζήνωνα, Θεοπρέπιο, Ἀκίνδυνο καὶ Σεβηριανό, διότι ἀπὸ τὶς πολλὲς πληγὲς ποὺ εἶχαν στὰ πόδια τους, δὲν μποροῦσαν πλέον νὰ βαδίσουν. Ὅταν ἔφθασε στὸ χωριὸ Ἄμμους κοντὰ στὴ Σιλυβρία, μὲ βασιλικὴ διαταγὴ ἀποκεφάλισε, ἔτσι ὅπως τοὺς εἶχε δεμένους, τὸν Ἀγαθόνικο, τὸν πρίγκιπα καὶ τοὺς ἄλλους χριστιανούς.
Ἔτσι, ὅλοι ἀκολούθησαν τὸ παράδειγμα τοῦ ἐσφαγμένου Ἀρνίου, τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἄξια θὰ συναριθμηθοῦν μ' αὐτοὺς ποὺ θὰ εἶναι «γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου» (Αποκάλυψη, κα' 27). Δηλαδή, μὲ αὐτοὺς ποὺ θὰ εἶναι γραμμένοι στὸ βιβλίο τῆς αἰώνιας ζωῆς τοῦ Ἀρνίου, δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ.

Πηγή: http://www.saint.gr

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Νίκης τρόπαιον, κατά τῆς πλάνης, Ἀγαθόνικε, λαμπρόν ἐγείρας, τῶν ἀφθάρτων ἀγαθῶν κατηξίωσαι· τοῦ γάρ Δεσπότου ζηλώσας τόν θάνατον, τῆς ἀθανάτου ζωῆς ὤφθης μέτοχος. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον Ἦχος α’. Χορός ἀγγελικός.
Τήν κλῆσιν ἀγαθήν, κεκτημένος θεόφρον, ἀνδρῶν τῶν πονηρῶν, ἀπεστράφης τό σέβας, μή πτήξας τά βάσανα, Ἀγαθόνικε ἔνδοξε· ὅθεν γέγονας, τῶν ἀγαθῶν κληρονόμος, καί ἀπέλαβες, σύν τοῖς συνάθλοις ἀξίως, τόν ἄφθαρτον στέφανον.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις Ἀγαθόνικε Ἀθλητά, ὁ κληρονομήσας, τά οὐράνια ἀγαθά· ἐν οἷς συγχορεύων, σύν τοῖς συναθληταῖς σου, μή παύσῃ μνημονεύων, τῶν εὐφημούντων σε.

Ὁσία Ἀνθοῦσα καὶ οἱ σὺν αὐτῇ (22 Αυγούστου)

7 Ὁσία Ἀνθοῦσα ὑπῆρξε στὰ χρόνια τοῦ βασιλιὰ Οὐαλεριανοῦ (253-259) καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Σελεύκεια τῆς Συρίας. Ἦταν κόρη πλούσιων εἰδωλολατρῶν γονέων, τοῦ Ἀντωνίνου καὶ τῆς Μαρτυρίας (Μαρίας).
Ἐπιθυμῶντας νὰ δεῖ τὸν διδάσκοντα ἐπίσκοπο Ἀθανάσιο στὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας, ἔπεισε τὴ μητέρα της νὰ μεταβεῖ ἐκεῖ μαζὶ μὲ δυὸ ὑπηρέτες της, τὸν Χαρίσιμο καὶ τὸν Νεόφυτο, μὲ τὴν πρόφαση ὅτι θὰ δεῖ τὴν τροφό της. Ὅταν βρῆκε τὸν Ἀθανάσιο, βαπτίσθηκε ἀπ' αὐτὸν καὶ ἐκάρη μοναχή.
Κατόπιν ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο καὶ ἐκεῖ, ἀφοῦ γιὰ 23 ὁλόκληρα χρόνια ἔζησε ἀσκητικά, ἀπεβίωσε εἰρηνικά.
Οἱ ὑπηρέτες τῆς Ἀνθοῦσας, Χαρίσιμος καὶ Νεόφυτος, ὁμολόγησαν μὲ θάρρος τὸν Χριστὸ μπροστὰ στὸν βασιλιὰ καὶ ἀποκεφαλίστηκαν.

Πηγή: http://www.saint.gr

Ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ἱερομάρτυρας (22 Αυγούστου)

15 Ὅσιος Ἀθανάσιος ἦταν Ἐπίσκοπος στήν Ταρσό τῆς Κιλικίας, καί ἦταν αὐτός πού βάπτισε τήν Ὁσία Ἀνθοῦσα Χριστιανή.
Ὁδηγήθηκε στόν Οὐαλεριανό καί ἐπειδή δέν δέχτηκε νά θυσιάσει στά εἴδωλα, ἀποκεφαλίστηκε.

Πηγή: http://www.saint.gr

Ἅγιοι Εἰρηναῖος, Ὢρ καὶ Ὀρόψις οἱ Μάρτυρες (22 Αυγούστου)

15 Εἰρηναῖος διέπρεπε μεταξύ τῶν ἱερέων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Δέν στήριζε μόνο μέ τήν διδασκαλία του καί τό παράδειγμά του τούς πιστούς, ἀλλά ἅπλωνε τά πνευματικά του δίχτυα καί στούς ἀπίστους καί πολλούς ἀπ’ αὐτούς ἔφερνε στήν κιβωτό τῆς σωτηρίας, δηλαδή στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.
Γιά τή δραστηριότητά του αὐτή, συνελήφθη καί ὑπέστη φρικτά μαρτύρια.
Ὁ Ὢρ καί ὁ Ὀρόψις, εἶχαν τό θᾶρρος να κάνουν δριμύτατη παρατήρηση στόν ἔπαρχο, πού ἦταν θεατής τῶν βασανιστηρίων, μέ ἀποτέλεσμα νά βροῦν κι ἐκεῖνοι τήν ἴδια τύχη. Βασανίστηκαν μαζί μέ τόν ἱερέα, καί οἱ τρεῖς κατόπιν ρίχτηκαν μέσα στή φωτιά. Όμως, ραγδαία βροχή ἔσβησε τή φωτιά καί οἱ τρεῖς μάρτυρες βγῆκαν ἀνέγγιχτοι ἀπό τό καμίνι.
Πανικόβλητος τότε ὁ ἔπαρχος ἔδωσε διαταγή καί τούς ἀποκεφάλισαν.

Πηγή: http://www.saint.gr

Programma1

Nisteiodromio1
18 Αυγούστου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
19 Αυγούστου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
20 Αυγούστου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
21 Αυγούστου 2019
Νηστεία
22 Αυγούστου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
23 Αυγούστου 2019
Νηστεία
24 Αυγούστου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
diax right

IMG 0024

Η επέτειος της Απελευθέρωσης είναι ημέρα μνήμης και απόδοσης φόρου τιμής σε όλους τους Έλληνες αγωνιστές που θυσιάσθηκαν για την απελευθέρωση της Μονεμβασίας από τους Τούρκους στις 23 Ιουλίου του έτους 1821.
Η σύντομη επισκόπηση των ιστορικών γεγονότων θα μας βοηθήσει να ασπασθούμε πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά, όπως ανδρεία, πατριωτισμός, τιμή, αυτοθυσία, αυταπάρνηση, ελπίδα και ελευθερία.
Στις αρχές Μαρτίου του 1821 οι Τούρκοι κάλεσαν τους Μοραΐτες αρχιερείς και προεστούς στην Τριπολιτσά προκειμένου να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες εγγυήσεις σε ενδεχόμενη εξέγερση των Ελλήνων. Ο μητροπολίτης Μονεμβασίας Χρύσανθος Παγώνης έδωσε το πρώτο παράδειγμα ηρωισμού και καθοδήγησε το ποίμνιό του αλλά και τους υπόλοιπους χριστιανούς να αγωνιστούν με ελπίδα και σθένος για την απελευθέρωση της πατρίδας.
Μετά τη φυλάκιση των αρχιερέων και των προεστώτων του Μοριά στην Τριπολιτσά, ξέσπασε η επανάσταση για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Την 23η Μαρτίου τα ένοπλα σώματα Μανιατών από την Ανατολική Μάνη ξεχύθηκαν στην πεδιάδα του Έλους και της Λακεδαίμονος και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς τη Μονεμβασία. Οι Τσάκωνες ύψωσαν την σημαία της επανάστασης την 25η Μαρτίου και ισχυρή δύναμη ενόπλων ενώθηκε την 27η Μαρτίου με τους Μανιάτες για να προχωρήσουν στην πολιορκία της Μονεμβασίας.
Η πολιορκία της Μονεμβασίας από τα ένοπλα σώματα Μανιατών και Τσακώνων άρχισε τη Δευτέρα της 28ης Μαρτίου του 1821. Στις πρώτες συγκρούσεις οι Μανιάτες υπό την ηγεσία του Τζανετάκη Γρηγοράκη ανάγκασαν τους Τούρκους που είχαν εξορμήσει από το κάστρο να τραπούν σε άτακτη υποχώρηση.
Ο ναυτικός αποκλεισμός της πόλης άρχισε την Κυριακή της 3ης Απριλίου, οπότε οι Σπετσιώτες ύψωσαν την σημαία της επανάστασης και ανταποκρίθηκαν στα αιτήματα των Μοραϊτών αγωνιστών για την αποστολή πλοίων στην Πελοπόννησο. Το απόγευμα της 5ης Απριλίου δέκα σπετσιώτικα πλοία υπό την ηγεσία του Γεωργίου Πάνου πραγματοποίησαν την πρώτη μεγάλη επίθεση από την πλευρά της θάλασσας. Στις αρχές Μαΐου το πολιορκητικό μέτωπο ενισχύθηκε με δύο υδραίικα πλοία και με μανιάτικα ένοπλα σώματα.

Στις 22Μαΐου εχθρικό πλοίο από το Ναύπλιο κατάφερε να προσεγγίσει το κάστρο της Μονεμβασίας μεταφέροντας ειδήσεις για τη νικηφόρα πορεία του κεχαγιάμπεη Μουσταφά στην Αργολίδα, καθώς επίσης για τα φιλόδοξα σχέδια του Τούρκου στρατηλάτη να επιχειρήσει τη διάσπαση των πολιορκητικών μετώπων στη Μονεμβασία και στο Ναύπλιο και να επιτρέψει τον εφοδιασμό των δύο κάστρων μέχρις ότου κατέφθανε βοήθεια από τον τουρκικό στόλο. Μετά από αυτές τις ενθαρρυντικές ειδήσεις οι Τούρκοι της Μονεμβασίας αποφάσισαν υπό την πίεση της έλλειψης τροφίμων να εξορμήσουν από το κάστρο. Στο πολιορκητικό στρατόπεδο καθημερινά έφθαναν φυγάδες από τη Μονεμβασία, οι οποίοι παρείχαν πληροφορίες για τη λιμοκτονία μέσα στην πόλη και για την σχεδιαζόμενη εξόρμηση των Τούρκων.
Τα ξημερώματα της 1ης Ιουνίου 168 Τούρκοιεπιβιβάσθηκαν σε μια γολέτα και σε ένα τρεχαντήρι με σκοπό να αιφνιδιάσουν το στρατόπεδο των Ελλήνων από τα νώτα. Οι κινήσεις τους, όμως, έγιναν αντιληπτές από τα σπετσιώτικα πλοία, τα οποία άρχισαν να κανονιοβολούν τα εχθρικά κοντά στον κάβο Γέρακα. Η τουρκική γολέτα και το τρεχαντήρι πυρπολήθηκαν, αλλά οι Τούρκοι κατάφεραν τελικά να αποβιβασθούν σε κάποιο βαθύ όρμο στην περιοχή του Ζάρακος, ανάμεσα στο Λιμάνι του Γέρακα και στο Κυπαρίσσι. Ισχυρή δύναμη Τσακώνων και Σπετσιωτών άρχισε την καταδίωξη των εχθρών στα βουνά του Ζάρακος. Στην ορεινή θέση Κουπιά δόθηκε σκληρή μάχη κατά την οποία οι εναπομείναντες Τούρκοι αναγκάσθηκαν να παραδοθούν. Το γεγονός της αποτυχημένης εξόρμησης των Τούρκων της Μονεμβασίας διαδόθηκε γρήγορα ανάμεσα στους Έλληνες αγωνιστές και αναπτέρωσε το ηθικό τους.
Στα μέσα Ιουνίου οι Τούρκοι της Μονεμβασίας άρχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα εξαιτίας της έλλειψης τροφίμων, ενώ στα τέλη του μηνός διχόνοια ξέσπασε ανάμεσά τους. Οι αγάδες κλείστηκαν στην Πάνω Πόλη με όσα τρόφιμα είχαν απομείνει, ενώ οι Τούρκοι της Κάτω Πόλης ανέλαβαν την πρωτοβουλία να στείλουν πρεσβεία στο στρατόπεδο των Ελλήνων, η οποία πρότεινε την υπό όρους παράδοση της Μονεμβασίας.
Την 23η Ιουνίου ο Αλέξανδρος Καντακουζηνός, πληρεξούσιος του Δημητρίου Υψηλάντη, κατέφθασε από τα Βέρβαινα στη Μονεμβασία, προκειμένου να διαπραγματευθεί την παράδοση της πόλης. Επειδή, όμως, οι Τούρκοι κωλυσιεργούσαν και οι διαπραγματεύσεις καθυστερούσαν αποφάσισε να στενέψει τον πολιορκητικό κλοιό με την κυρίευση του πύργου της γέφυρας. Στις 10 ή 11 Ιουλίου ένοπλο σώμα Τσακώνων και Μανιατών κατέλαβε μετά από σκληρή μάχη τον πύργο της γέφυρας εξορμώντας μέχρι τα τείχη της Κάτω Πόλης. Μετά την εξέλιξη αυτή οι Τούρκοι έσπευσαν να αποδεχθούν τη συνθήκη της παράδοσης.
Το Σάββατο της 23ης Ιουλίου ο Τούρκος διοικητής Μουσταφάμπεης Χασάν Μπεηζανδές παρέδωσε τα κλειδιά της πόλης στον Αλέξανδρο Καντακουζηνό. Στη συνέχεια, οι Έλληνες οπλαρχηγοί κατευθύνθηκαν στον μητροπολιτικό ναό του Ελκομένου Χριστού, όπου τελέσθηκε θεία δοξολογία.
Η απελευθέρωση της Μονεμβασίας είχε καθοριστική σημασία για τον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας, διότι γέμισε αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση τους Έλληνες αγωνιστές. Παράλληλα, τα πολεμοφόδια του κάστρου χρησίμευσαν στην κρητική επανάσταση, καθώς επίσης στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, του Ναυπλίου και της Κορίνθου. Η Μονεμβασία πέρασε στην κυριαρχία των ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων μετά από 358 χρόνια ξένης κατοχής, καθώς γνώρισε την μακρόχρονη εναλλαγή Βενετών (1463-1540 και 1690-1715) και Τούρκων (1540-1690 και 1715-1821). Το 1463 ήταν το τελευταίο βυζαντινό έρεισμα της Πελοποννήσου που πέρασε σε ξένη κυριαρχία, ενώ το 1821 ήταν το πρώτο κάστρο που περιήλθε στην ελληνική κυριαρχία.

Νεκτάριος Σκάγκος
Αρχαιολόγος

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 61 επισκέπτες και κανένα μέλος

Εμφανίσεις Άρθρων
1336927