• Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
  • Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
    Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
  • Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
  • Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
    Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
  • Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
    Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
  • ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
    ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ "Ψυχοφελείς ιστορίες & παραβολές"
  • Το πουκάμισο
    Το πουκάμισο
  • Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
    Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
  • Το κανδηλάκι
    Το κανδηλάκι
  • Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
    Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
                   
                   
Παρασκευή
26 Απριλίου

Μεγάλη Παρασκευή, Άγια Πάθη,
Βασιλέως ιερομάρτυρος επισκόπου Αμασείας, Γλαφύρας

1821
Η Σάμος ολόκληρη επαναστατεί υπό τον ικανότατο Γ. Λογοθέτη.
1825
Ο Ιμπραήμ με 11.000 πεζούς και 800 ιππείς κυριεύει την Σφακτηρία.
1868
Ρεθυμνιώτες επαναστάτες νικούν τους Τούρκους του Μεχμέτ πασά στο χωριό Πρασές Ρεθύμνου.
1886
Αποκλείονται τα Ελληνικά παράλια από τους στόλους Αγγλίας και Ρωσίας.
1897
Ισχυρές τουρκικές δυνάμεις, υπό τον Ετέμ πασά, νικούν τις Ελληνικές δυνάμεις και καταλαμβάνουν το Βελεστίνο.
1915
Υπογράφεται στο Λονδίνο μυστική συνθήκη μεταξύ των Δυνάμεων της Τριπλής Συνεννοήσεως (Entente) και της Ιταλίας.
1941
Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τον Μαραθώνα και την Πάτρα.
Agioi1

Ἅγιος Βασιλέας ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ἀμασείας (26 Απριλίου)

15 Ἅγιος Ἱερομάρτυς Βασιλεύς ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ βασιλέως Λικινίου (307 – 323 μ.Χ.) καί ἦταν Ἐπίσκοπος τῆς Ἀμασείας τοῦ Πόντου. Ὁ Ἐπίσκοπος Βασιλεύς διακρινόταν γιά τόν ζῆλο του ὑπέρ τῆς πίστεως καί τήν ἀκοίμητη δραστηριότητα στήν ἐπιτέλεση τῶν καθηκόντων του. Ἐπειδή παντοῦ ὑπῆρχαν καί πλάνες καί κίνδυνοι, ἔσπευδε παντοῦ καί ὁ ἴδιος κηρύττοντας, συμβουλεύοντας, παρηγορώντας, ἐνισχύοντας, στηρίζοντας, ἐλκύοντας, πυκνώνοντας καί ἐγκαρδιώνοντας τίς Χριστιανικές τάξεις καί ἀναδεικνύοντας αὐτές ὅσο τό δυνατόν ἰσχυρότερες πνευματικά ἔναντι τοῦ εἰδωλολατρικοῦ κόσμου.
Γι’ αὐτόν τόν λόγο οἱ ἱερεῖς καί οἱ ἄρχοντες τῶν εἰδωλολατρῶν, ἔτρεφαν ἐναντίον του σφοδρή ἔχθρα. Καί ὅταν ὁ Λικίνιος, τό ἔτος 322 μ.Χ., προέβη στά δυσμενή καί διωκτικά μέτρα ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, κατήγγειλαν πρός αὐτόν τόν Ἐπίσκοπο Ἀμασείας, Βασιλέα.
Ἕνα ἰδιαίτερο περιστατικό κορύφωσε τήν ὀργή τοῦ Λικινίου ἐναντίον τοῦ Ἐπισκόπου Βασιλέως. Κοντά στήν αὐτοκράτειρα Κωνσταντία διέμενε ἄλλοτε ὡς ἀκόλουθος μία νεαρή καί ὡραιότατη κόρη, πού ὀνομαζόταν Γλαφύρα. Ἐξαιτίας τῆς ὀμορφιᾶς της ὁ Λικίνιος ἀνεφλέγη ἀπό ἁμαρτωλό πάθος, ὡς δοῦλος σαρκικῶν παθῶν, καθώς ἦταν. Ἡ κόρη ἀντιλήφθηκε τόν κίνδυνο πού ἀπειλοῦσε τήν τιμή της. Ὡς γνήσια Χριστιανή ὅμως δέν δελεάσθηκε καθόλου ἀπό τό βασιλικό ἔρωτα, ἀλλά ἔφριξε καί ζήτησε τήν σωτηρία της στήν φυγή. Ἐνδύθηκε λοιπόν μέ ἀνδρικά ροῦχα καί κάποια νύχτα, βοηθούμενη ἀπό τήν βασίλισσα πού ἔμαθε ὅσα συμβαίνουν, ἄφησε τήν Κωνσταντινούπολη καί ἔφθασε στήν Ἀμάσεια, ὅπου παρουσιάσθηκε στόν Ἐπίσκοπο Βασιλέα καί ζήτησε τήν ἠθική του προστασία.
Ὁ Ἐπίσκοπος ἐπαίνεσε τήν γνήσια εὐσέβεια καί τήν ἀδούλωτη σύνεση τῆς νέας, τήν τοποθέτησε δέ κοντά σέ ἡλικιωμένη Χριστιανή γυναίκα πού ἦταν ἐντελῶς ἀφοσιωμένη στήν ὑπηρεσία τοῦ Χριστοῦ καί βοηθοῦσε σημαντικότατα τόν Ἐπίσκοπο στό ἔργο τῶν γυναικῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Γλαφύρα ἐξέφρασε τήν βαθιά εὐγνωμοσύνη της καί χάρηκε ἰδιαίτερα πού τῆς δόθηκε ἡ εὐκαιρία νά ἀσχοληθεῖ καί αὐτή μέ θεάρεστες ἀσχολίες. Βοηθοῦσε λοιπόν στήν κατήχηση γυναικῶν καί νεαρῶν κοριτσιῶν, πού ἤθελαν νά ἀσπασθοῦν τήν χριστιανική πίστη καί νά γίνουν μέλη τῆς Ἐκκλησίας, εὐεργετοῦσε φτωχά καί ὀρφανά παιδιά καί ἐπιπλέον κατέβαλε ὅλη τή δαπάνη πού προϋπολογίσθηκε γιά τήν οἰκοδομή Χριστιανικοῦ ναοῦ στήν Ἀμάσεια.

Ἁγία Γλαφυρή (26 Απριλίου)

7 Ἁγία Γλαφυρή, ὅπως ἀναφέρεται καί στόν βίο τοῦ Ἁγίου Βασιλέως, Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἦταν δούλη τῆς βασίλισσας Κωνσταντίας, συζύγου τοῦ Λικινίου. Ἡ Κωνσταντία, γιά νά ἐλευθερώσει τήν Ἁγία ἀπό τίς ἐρωτικές διαθέσεις τοῦ Λικινίου, τήν ἀπομάκρυνε στήν Ἀνατολή, ἀφοῦ τήν ἐφοδίασε μέ πολλά χρήματα. Ἡ Ἁγία Γλαφυρή κατέφυγε στήν Ἀμάσεια καί στόν Ἅγιο Ἐπίσκοπο αὐτῆς Βασιλέα, όπου κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ὁσία Ἰούστα (26 Απριλίου)

7 Ὁσία Ἰούστα, ἀφοῦ ἀσκήτεψε θεοφιλῶς, κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Λέων Ἐπίσκοπος Σάμου (26 Απριλίου)

15 Ἅγιος Λέων ἔζησε κατά τόν 9ο αἰώνα μ.Χ. Ὅπως περιγράφεται στό Συναξάρι του ἦταν ἁπλούς, εὐσεβής, ταπεινός, φιλάνθρωπος, ὑπερασπιστής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί παραδόσεως, διδάσκαλος τῆς εὐσέβειας. Γνωρίζουμε ὅτι ἀρχικά ἡ μνήμη του ἑορταζόταν στίς 29 Ἀπριλίου. Σήμερα ὅμως τιμᾶται ἀπό τήν τοπική Ἐκκλησία τῆς Σάμου, τῆς ὁποίας θεωρεῖται Ἐπίσκοπος, στίς 26 Ἀπριλίου. Καί σέ αὐτόν τόν θαυματουργό Ἅγιο ἡ διάκριση τῆς μοναστικῆς μορφῆς του συνυπάρχει μέ τήν ἐπισκοπική ἁγιότητα.
Ὁ Ἅγιος Λέων κοιμήθηκε ὁσίως μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Στέφανος Ἐπίσκοπος Πέρμ (26 Απριλίου)

15 Ἅγιος Στέφανος, Φωτιστής τῆς πόλεως Πέρμ καί Ἀπόστολος τῶν Ζυριανῶν, γεννήθηκε τό ἔτος 1345 στήν πόλη Οὔστιουγκ τῆς ἐπαρχίας Βολογκντά τῆς Ρωσίας ἀπό τήν οἰκογένεια τοῦ ἱερέως Συμεών καί τῆς Μαρίας. Στήν διάπλαση τοῦ χαρακτήρα του, ἐπηρεάστηκε πάρα πολύ ἀπό τήν εὐσεβή μητέρα του. Προικισμένος μέ πολλές δυνατότητες εἶχε ἤδη δείξει ἕνα ἀσυνήθιστο ζῆλο γιά τόν λειτουργικό βίο τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα σέ σύντομο χρονικό διάστημα εἶχε μάθει νά διαβάζει τά ἱερά βιβλία καί βοηθοῦσε τόν πατέρα του στό ναό κατά τήν διάρκεια τῶν Ἀκολουθιῶν, ἐκτελώντας χρέη κανονάρχου καί ἀναγνώστου.
Ὁ νεαρός Στέφανος ἐκάρη μοναχός στή μονή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, στό Ροστώβ. Τό μοναστήρι ἦταν διάσημο γιά τήν περίφημη βιβλιοθήκη του. Ἐπειδή ὁ Ἅγιος Στέφανος θέλησε νά μελετήσει τούς Πατέρες στήν αὐθεντική τούς γλῶσσα, σπούδασε τά Ἑλληνικά.
Κατά τήν περίοδο τῆς νεότητάς του, ὅταν βοηθοῦσε τόν ἱερέα πατέρα του στήν ἐκκλησία, πολύ συχνά συνομιλοῦσε μέ τούς Ζυριανούς. Τώρα πιά, ἔχοντας ἐντρυφήσει στήν πλούσια παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Στέφανος φλεγόταν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά κηρύξει στούς Ζυριανούς τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.
Γιά νά ἐπιτύχει τόν φωτισμό τῶν Ζυριανῶν σχεδίασε ἕνα ἀλφάβητο ἀπό τήν γλῶσσα τους καί μετέφρασε μερικά ἀπό τά ἐκκλησιαστικά βιβλία. Γι’ αὐτή τήν σπουδαία πολιτιστική, ἱεραποστολική καί θεολογική ἐργασία ὁ Ἐπίσκοπος Ροστώβ Ἀρσένιος (1374 – 1380) τόν χειροτόνησε διάκονο.
Ἔχοντας ἑτοιμασθεῖ γιά ἱεραποστολική δραστηριότητα, μετά ἀπό παραμονή δεκατριῶν ἐτῶν μέσα στό μοναστήρι, ὁ Ἅγιος Στέφανος ταξίδεψε στή Μόσχα, τό ἔτος 1379, γιά νά δεῖ τόν Ἐπίσκοπο Κολόμνας Γεράσιμο, ὁ ὁποῖος τότε προΐστατο τῆς διοικήσεως στή μητροπολιτική περιφέρεια. Ὁ Ἅγιος τόν ἱκέτευσε: «Εὐλόγησέ με, Γέροντα, γιά νά πάω σέ μία εἰδωλολατρική χώρα, τό Πέρμ. Θέλω νά διδάξω τήν Ἁγία Πίστη στούς ἄπιστους ἀνθρώπους. Ἔχω ἀποφασίσει εἴτε νά τούς ὁδηγήσω στόν Χριστό, εἴτε νά θυσιάσω τήν ζωή μου γι’ αὐτούς καί τόν Κύριο». Ὁ Ἐπίσκοπος μέ χαρά τόν εὐλόγησε καί τόν χειροτόνησε Πρεσβύτερο. Τοῦ πρόσφερε μάλιστα ἕνα ἀντιμήνσιο, Ἅγιο Μύρο καί λειτουργικά βιβλία, ἐνῷ ὁ μεγάλος πρίγκιπας Δημήτριος τοῦ ἔδωσε ἕνα ἔγγραφο γιά ἀσφαλή διάβαση.

Programma1

Nisteiodromio1

21 Απριλίου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το ψάρι
 
22 Απριλίου 2019
Νηστεία
 
23 Απριλίου 2019
Νηστεία
 
24 Απριλίου 2019
Νηστεία
 
25 Απριλίου 2019
Νηστεία
 
26 Απριλίου 2019
Νηστεία
 
27 Απριλίου 2019
Νηστεία
 
diax right

IMG 0024

Η επέτειος της Απελευθέρωσης είναι ημέρα μνήμης και απόδοσης φόρου τιμής σε όλους τους Έλληνες αγωνιστές που θυσιάσθηκαν για την απελευθέρωση της Μονεμβασίας από τους Τούρκους στις 23 Ιουλίου του έτους 1821.
Η σύντομη επισκόπηση των ιστορικών γεγονότων θα μας βοηθήσει να ασπασθούμε πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά, όπως ανδρεία, πατριωτισμός, τιμή, αυτοθυσία, αυταπάρνηση, ελπίδα και ελευθερία.
Στις αρχές Μαρτίου του 1821 οι Τούρκοι κάλεσαν τους Μοραΐτες αρχιερείς και προεστούς στην Τριπολιτσά προκειμένου να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες εγγυήσεις σε ενδεχόμενη εξέγερση των Ελλήνων. Ο μητροπολίτης Μονεμβασίας Χρύσανθος Παγώνης έδωσε το πρώτο παράδειγμα ηρωισμού και καθοδήγησε το ποίμνιό του αλλά και τους υπόλοιπους χριστιανούς να αγωνιστούν με ελπίδα και σθένος για την απελευθέρωση της πατρίδας.
Μετά τη φυλάκιση των αρχιερέων και των προεστώτων του Μοριά στην Τριπολιτσά, ξέσπασε η επανάσταση για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Την 23η Μαρτίου τα ένοπλα σώματα Μανιατών από την Ανατολική Μάνη ξεχύθηκαν στην πεδιάδα του Έλους και της Λακεδαίμονος και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς τη Μονεμβασία. Οι Τσάκωνες ύψωσαν την σημαία της επανάστασης την 25η Μαρτίου και ισχυρή δύναμη ενόπλων ενώθηκε την 27η Μαρτίου με τους Μανιάτες για να προχωρήσουν στην πολιορκία της Μονεμβασίας.
Η πολιορκία της Μονεμβασίας από τα ένοπλα σώματα Μανιατών και Τσακώνων άρχισε τη Δευτέρα της 28ης Μαρτίου του 1821. Στις πρώτες συγκρούσεις οι Μανιάτες υπό την ηγεσία του Τζανετάκη Γρηγοράκη ανάγκασαν τους Τούρκους που είχαν εξορμήσει από το κάστρο να τραπούν σε άτακτη υποχώρηση.
Ο ναυτικός αποκλεισμός της πόλης άρχισε την Κυριακή της 3ης Απριλίου, οπότε οι Σπετσιώτες ύψωσαν την σημαία της επανάστασης και ανταποκρίθηκαν στα αιτήματα των Μοραϊτών αγωνιστών για την αποστολή πλοίων στην Πελοπόννησο. Το απόγευμα της 5ης Απριλίου δέκα σπετσιώτικα πλοία υπό την ηγεσία του Γεωργίου Πάνου πραγματοποίησαν την πρώτη μεγάλη επίθεση από την πλευρά της θάλασσας. Στις αρχές Μαΐου το πολιορκητικό μέτωπο ενισχύθηκε με δύο υδραίικα πλοία και με μανιάτικα ένοπλα σώματα.

Στις 22Μαΐου εχθρικό πλοίο από το Ναύπλιο κατάφερε να προσεγγίσει το κάστρο της Μονεμβασίας μεταφέροντας ειδήσεις για τη νικηφόρα πορεία του κεχαγιάμπεη Μουσταφά στην Αργολίδα, καθώς επίσης για τα φιλόδοξα σχέδια του Τούρκου στρατηλάτη να επιχειρήσει τη διάσπαση των πολιορκητικών μετώπων στη Μονεμβασία και στο Ναύπλιο και να επιτρέψει τον εφοδιασμό των δύο κάστρων μέχρις ότου κατέφθανε βοήθεια από τον τουρκικό στόλο. Μετά από αυτές τις ενθαρρυντικές ειδήσεις οι Τούρκοι της Μονεμβασίας αποφάσισαν υπό την πίεση της έλλειψης τροφίμων να εξορμήσουν από το κάστρο. Στο πολιορκητικό στρατόπεδο καθημερινά έφθαναν φυγάδες από τη Μονεμβασία, οι οποίοι παρείχαν πληροφορίες για τη λιμοκτονία μέσα στην πόλη και για την σχεδιαζόμενη εξόρμηση των Τούρκων.
Τα ξημερώματα της 1ης Ιουνίου 168 Τούρκοιεπιβιβάσθηκαν σε μια γολέτα και σε ένα τρεχαντήρι με σκοπό να αιφνιδιάσουν το στρατόπεδο των Ελλήνων από τα νώτα. Οι κινήσεις τους, όμως, έγιναν αντιληπτές από τα σπετσιώτικα πλοία, τα οποία άρχισαν να κανονιοβολούν τα εχθρικά κοντά στον κάβο Γέρακα. Η τουρκική γολέτα και το τρεχαντήρι πυρπολήθηκαν, αλλά οι Τούρκοι κατάφεραν τελικά να αποβιβασθούν σε κάποιο βαθύ όρμο στην περιοχή του Ζάρακος, ανάμεσα στο Λιμάνι του Γέρακα και στο Κυπαρίσσι. Ισχυρή δύναμη Τσακώνων και Σπετσιωτών άρχισε την καταδίωξη των εχθρών στα βουνά του Ζάρακος. Στην ορεινή θέση Κουπιά δόθηκε σκληρή μάχη κατά την οποία οι εναπομείναντες Τούρκοι αναγκάσθηκαν να παραδοθούν. Το γεγονός της αποτυχημένης εξόρμησης των Τούρκων της Μονεμβασίας διαδόθηκε γρήγορα ανάμεσα στους Έλληνες αγωνιστές και αναπτέρωσε το ηθικό τους.
Στα μέσα Ιουνίου οι Τούρκοι της Μονεμβασίας άρχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα εξαιτίας της έλλειψης τροφίμων, ενώ στα τέλη του μηνός διχόνοια ξέσπασε ανάμεσά τους. Οι αγάδες κλείστηκαν στην Πάνω Πόλη με όσα τρόφιμα είχαν απομείνει, ενώ οι Τούρκοι της Κάτω Πόλης ανέλαβαν την πρωτοβουλία να στείλουν πρεσβεία στο στρατόπεδο των Ελλήνων, η οποία πρότεινε την υπό όρους παράδοση της Μονεμβασίας.
Την 23η Ιουνίου ο Αλέξανδρος Καντακουζηνός, πληρεξούσιος του Δημητρίου Υψηλάντη, κατέφθασε από τα Βέρβαινα στη Μονεμβασία, προκειμένου να διαπραγματευθεί την παράδοση της πόλης. Επειδή, όμως, οι Τούρκοι κωλυσιεργούσαν και οι διαπραγματεύσεις καθυστερούσαν αποφάσισε να στενέψει τον πολιορκητικό κλοιό με την κυρίευση του πύργου της γέφυρας. Στις 10 ή 11 Ιουλίου ένοπλο σώμα Τσακώνων και Μανιατών κατέλαβε μετά από σκληρή μάχη τον πύργο της γέφυρας εξορμώντας μέχρι τα τείχη της Κάτω Πόλης. Μετά την εξέλιξη αυτή οι Τούρκοι έσπευσαν να αποδεχθούν τη συνθήκη της παράδοσης.
Το Σάββατο της 23ης Ιουλίου ο Τούρκος διοικητής Μουσταφάμπεης Χασάν Μπεηζανδές παρέδωσε τα κλειδιά της πόλης στον Αλέξανδρο Καντακουζηνό. Στη συνέχεια, οι Έλληνες οπλαρχηγοί κατευθύνθηκαν στον μητροπολιτικό ναό του Ελκομένου Χριστού, όπου τελέσθηκε θεία δοξολογία.
Η απελευθέρωση της Μονεμβασίας είχε καθοριστική σημασία για τον αγώνα της εθνικής ανεξαρτησίας, διότι γέμισε αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση τους Έλληνες αγωνιστές. Παράλληλα, τα πολεμοφόδια του κάστρου χρησίμευσαν στην κρητική επανάσταση, καθώς επίσης στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, του Ναυπλίου και της Κορίνθου. Η Μονεμβασία πέρασε στην κυριαρχία των ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων μετά από 358 χρόνια ξένης κατοχής, καθώς γνώρισε την μακρόχρονη εναλλαγή Βενετών (1463-1540 και 1690-1715) και Τούρκων (1540-1690 και 1715-1821). Το 1463 ήταν το τελευταίο βυζαντινό έρεισμα της Πελοποννήσου που πέρασε σε ξένη κυριαρχία, ενώ το 1821 ήταν το πρώτο κάστρο που περιήλθε στην ελληνική κυριαρχία.

Νεκτάριος Σκάγκος
Αρχαιολόγος

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 88 επισκέπτες και κανένα μέλος

Εμφανίσεις Άρθρων
1096039

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ