diax
Agioi1

Ὅσιοι Δωρόθεος καὶ Ἱλαρίων (23 Μαΐου)

15ἱ Ὅσιοι Δωρόθεος καί Ἱλαρίων ἔζησαν στή Ρωσία κατά τόν 16ο καί 17ο αἰώνα μ.Χ.
Ὁ Ὅσιος Δωρόθεος καταγόταν ἀπό τό χωριό Νικούλσκϊυ κοντά στό Νίζνιθ καί ἔγινε μοναχός στή Λαύρα τοῦ Πσκώφ. Ἀξιώθηκε νά βρεῖ τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγήτριας, τήν ὁποία πῆρε μαζί του καί ἔζησε ὡς ἐρημίτης. Κοιμήθηκε μέ εἰρήνη περί τό 1622.
Περί τοῦ Ὁσίου Ἱλαρίωνος δέν ἔχουμε ἐπαρκεῖς ἁγιολογικές πληροφορίες. Τό ὄνομά του συναντᾶμε σέ χειρόγραφα τοῦ 17ου – 18ου αἰῶνος μ.Χ. Ἀσκήτεψε στή μονή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου κοντά στήν πόλη Γιούρεβετς Ποβόλζσκ καί ἀκολούθως στήν ἔρημο.
Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Ὁμολογητής (23 Μαΐου)

15 Ἅγιος Μιχαήλ καταγόταν ἐκ Συνάδων τῆς Φρυγίας ἀπό γονεῖς πλούσιους καί εὐσεβεῖς, ἔζησε δέ κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Ἀρμενίου (813 – 820 μ.Χ.). Ἀπό τήν παιδική του ἡλικία εἶχε ἀφιερωθεῖ στόν Θεό καί ἀφοῦ ἔτυχε εὐρείας καί ἐπιμελοῦς μορφώσεως, συγκαταλεγόταν μεταξύ τῶν δραπετῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς του. Ἐπί Πατριάρχου Παύλου Δ’ τοῦ Κυπρίου (780 – 784 μ.Χ.) μετέβη στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου, λόγῳ τοῦ ἀδαμάντινου χαρακτῆρος καί τῆς μεγάλης μορφώσεώς του κατέλαβε περιφανές ἀξίωμα στά ἀνάκτορα. Συνδέθηκε μέ στενότατη φιλία μέ τόν Ἅγιο Θεοφύλακτο († 8 Μαρτίου), πού ἦταν ἄνδρας ἐπίσης ἐνάρετος καί μορφωμένος, μέ τόν ὁποῖο ἀργότερα μετέβησαν στή μονή πού εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπό τόν Πατριάρχη Ταράσιο στόν Εὔξεινο Πόντο, ὅπου ἐκάρησαν μοναχοί. Γιά τήν μεγάλη τους ἀρετή καί τήν βαθύτατη θεολογική κατάρτιση πείσθηκαν καί χειροτονήθηκαν ἀπό τόν Ταράσιο κατ’ ἀρχάς μέν ἱερεῖς, στή συνέχεια δέ ὁ μέν Θεοφύλακτος Ἐπίσκοπος Νικομηδείας, ὁ δέ Μιχαήλ Ἐπίσκοπος Συνάδων.

Καί στή νέα αὐτή θέση του διέλαμψε γιά τόν ἔνθεο ζῆλο τους, διδάσκοντας ὑπερασπιζόμενος τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἀλλά ὁ ἱερός ζῆλος τοῦ Μιχαήλ πρός τήν Ὀρθοδοξία καταφάνηκε, ὅταν ἐνέσκηψε ὁ πόλεμος κατά τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἐπί αὐτοκράτορος Λέοντος Ε’ τοῦ Ἀρμενίου. Μέ ἀνυπέρβλητο θάρρος καί παρρησία δέν δίστασε νά ἐλέγξει δημόσια αὐτόν γιά τόν ἄθεο καί ἀσεβές διάταγμά του καί νά ἀναθεματίσει ἐκείνους πού δέν προσκυνοῦσαν τίς ἅγιες εἰκόνες.
Ὅταν ἀποφασίσθηκε νά ζητηθεῖ ἡ γνώμη καί ἡ βοήθεια τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης, ὁ Ἅγιος Μιχαήλ κρίθηκε ὡς ὁ καταλληλότερος καί ἐστάλη πρός τοῦτο στή Ρώμη. Ὁ Πάπας Λέων Γ’ (795 – 816 μ.Χ.) κατεδίκασε τήν εἰκονομαχία καί ἐνθάρρυνε τόν Πατριάρχη στόν ἀγώνα του, ἀφοῦ γνωστοποίησε τίς ἀποφάσεις του καί δι’ ἐπιστολῆς, τήν ὁποία παρέδωσε στόν Ἅγιο Μιχαήλ. Παρά ταῦτα ὁ αὐτοκράτορας παρέμενε ἀμετάθετος στά ἀσεβή φρονήματά του καί ἐξαπέλυσε ἄγριο διωγμό κατά τῶν ἀντιτιθεμένων κληρικῶν. Ἔτσι, ἀφοῦ συνελήφθη καί ὁ Ἅγιος Μιχαήλ, κατ’ ἀρχάς ἐξορίσθηκε στό φρούριο τῆς Ἀνατολῆς Εὐδοκιάς, στή συνέχεια δέ σέ διάφορα μέρη, καταταλαιπωρούμενος καί στερούμενος τά πάντα, ἀλλά διατηρώντας ἀκμαῖο τό φρόνημα καί ἐξακολουθώντας, μέ τούς ἐμπνευσμένους λόγους του, νά ὑπερασπίζεται τή Ὀρθόδοξη πίστη.
Κατά τήν ὑπερδεκαετή αὐτή ἐξορία του ἐξ’ αἰτίας τῶν κακουχιῶν καί τῆς μεγάλης ἡλικίας, ἀφοῦ ἀσθένησε, κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.
Γράφοντας ὁ Θεόδωρος ὁ Στουδίτης πρός τόν Μητροπολίτη Νικαίας Πέτρο, ἱστορεῖ τίς τελευταῖες στιγμές καί τήν κοίμηση τοῦ Ἁγίου Μιχαήλ, τοῦ ὁποίου τίς ἀρετές ἐπαινεῖ: τήν ἁγνεία, τή φιλοξενία, τήν ταπείνωση, τή μετριοφροσύνη.
Ἡ ἁγία κάρα αὐτοῦ εἶναι ἀποθησαυρισμένη στή μονή Μεγίστης Λαύρας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀφοῦ δωρήθηκε ἀπό τούς βασιλεῖς Βασίλειο καί Κωνσταντίνο.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Θεῷ ἀναθεμένος, τήν σήν ζωήν ἐκ παιδός, ποιμήν ἀνηγόρευσαι, καί Ἱεράρχης σεπτός, Χριστοῦ ἱερώτατε· ὅθεν τήν τοῦ Δεσπότου, ὡς τιμήσας Εἰκόνα, θλίψεις ἐν ἐξορίαις, Μιχαήλ καθυπέστης· καί νῦν ἀναπηγάζεις ἡμῖν, ῥεῖθρα ἰάσεων.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὥσπερ μέγας ἥλιος ἐξανατείλας, καταυγάζεις ἅπαντας, τῶν ἀρετῶν σου τῷ φωτί, καί τῶν θαυμάτων ταῖς λάμψεσι, θαυματοφόρε Ἀγγέλων ὁμώνυμε.

Μεγαλυνάριον.
Κλῆσιν ἀγγελώνυμον ἐσχηκώς, ἰσάγγελος ὤφθης, ἐν τῷ κόσμῳ μετά σαρκός, ὡς ἱερομύστης, καί στῦλος Ἐκκλησίας· ἔνθεν ὦ Μιχαήλ σε, Χριστός ἐδόξασε.

Ὅσιος Παΐσιος τοῦ Γκαλίτς (23 Μαΐου)

15 Ὅσιος Παΐσιος ἔζησε τόν 14ο καί 15ο αἰώνα μ.Χ. καί ἔφθασε στήν πόλη Γκαλίτς τῆς Ρωσίας ἀπό τό νότο περί τό 1385. Ἐκάρη μοναχός στή μονή τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Γκαλίτς καί ἀμέσως ἄρχισε τόν σκληρό πνευματικό ἀγώνα.
Στό Βίο ἀναφέρεται ὅτι μία φορά ὁ Ὅσιος Παΐσιος βρισκόταν σέ ἕνα κελλί μαζί μέ τόν ἐρημίτη Κασσιανό, τόν ἐπονομαζόμενο «Ἕλληνα», στόν ποταμό Οὔκμα καί μέ τούς μοναχούς Ἀδριανό καί Γεράσιμο. Ἐνῶ ἔψελναν τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο, ξαφνικά ἐπάνω σέ ὁλόκληρο τό μοναστήρι ἐμφανίσθηκε ἕνα ὑπέρλαμπρο φῶς καί οἱ μοναχοί ἄκουσαν μία φωνή πού τούς καλοῦσε νά ἐξέλθουν ἀπό τό κελλί. Τρομαγμένοι, ἐξῆλθαν καί Ἄγγελος Κυρίου τούς ἔδειξε ἕνα ὅραμα: τή Θεοτόκο, πού καθόταν σέ ἕναν θρόνο καί στά χέρια της κρατοῦσε τόν Ἰησοῦ Χριστό ὡς Βρέφος. Οἱ μοναχοί ἔπεσαν στή γῆ, ἀλλά ὁ Ἄγγελος τούς εἶπε νά σηκωθοῦν καί τούς διαβίβασε τήν ἐντολή τῆς Θεοτόκου νά οἰκοδομήσουν σέ ἐκεῖνο τό σημεῖο μία ἐκκλησία πρός τιμήν τῆς Προστάτιδος Μητέρας τοῦ Θεοῦ. Ὁ ναός οἰκοδομήθηκε τό 1482 καί ὁ Ἀδριανός συμμετεῖχε στήν κατασκευή τῆς πέτρινης ἐκκλησίας, ἐνῶ τό 1489 βοήθησε τόν Ὅσιο Παΐσιο στήν κατασκευή τῆς μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου, στόν μικρό ποταμό Γκρέκοφ, στή δεξιά ὄχθη τοῦ ποταμοῦ τοῦ Βόλγα, πού ἐξαρτιόταν ἀπό τήν μονή τῆς Προστάτιδος Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἀγωνίσθηκε γιά τήν ἑνότητα τῆς Ρωσικῆς γῆς καί τῶν ἡγεμόνων τῆς περιοχῆς καί ἀντιστάθηκε στούς φεουδαρχικούς πολέμους. Γιά τόν λόγο αὐτό ἐπισκέφθηκε καί τήν Μόσχα.
Μετά ἀπό θεοφιλή βίο καί ἀδιάλειπτη προσευχή ὁ Ὅσιος προαισθάνθηκε τό τέλος του. Ἔτσι ἄρχισε νά ἐντείνει τούς πνευματικούς του ἀγῶνες καί νά προετοιμάζεται ἐσωτερικά, γιά νά συναντήσει τόν Κύριο καί Θεό του. Κοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 1460 ἢ τό 1463 καί ἐνταφιάσθηκε στή νότια πλευρά τοῦ καθεδρικοῦ ναοῦ τοῦ Οὐσπένσκι.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιοι Δονατιανὸς καὶ Ρογατιανὸς οἱ Μάρτυρες οἱ αὐτάδελφοι (23 Μαΐου)

15ἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Δονατιανός καί Ρογατιανός ἦταν ἀδέλφια καί κατάγονταν ἀπό εὐγενή Ρωμαϊκή εἰδωλολατρική οἰκογένεια, ἡ ὁποία ζοῦσε στήν πόλη Νάντη τῆς Γαλλίας. Ὁ Δονατιανός βαπτίσθηκε Χριστιανός καί κήρυττε μέ ζῆλο τό Εὐαγγέλιο τοῦ Κυρίου. Ὅμως συνελήφθη, κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), καί ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος Ρικτοβάρου, ὁ ὁποῖος τόν κάλεσε νά θυσιάσει στά εἴδωλα, γιά νά σώσει τήν ζωή του. Ὁ Μάρτυρας μέ γενναιότητα ἀρνήθηκε καί ὁμολόγησε τόν Χριστό. Τό παράδειγμα τοῦ ἀδελφοῦ του παρακίνησε σέ ὁμολογία πίστεως καί τόν Ρογατιανό, ὁ ὁποῖος ὅμως δέν πρόλαβε νά βαπτισθεῖ. Ὁ ἄρχοντας ἔδωσε ἐντολή νά τούς ρίξουν στή φυλακή καί νά τούς βασανίσουν σκληρά. Κατά τήν διάρκεια τῆς νύχτας οἱ δύο ἀδελφοί Μάρτυρες προσευχήθηκαν θερμά πρός τόν Θεό καί Κύριό μας. Τήν ἑπόμενη ἡμέρα ἄρχισαν καί πάλι τά βασανιστήρια. Διαπέρασαν τίς κεφαλές τους μέ λόγχες καί τελικά τούς ἀποκεφάλισαν. Ὁ Ρογατιανός βαπτίσθηκε στό αἷμα τοῦ μαρτυρίου. Ἔτσι οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες ἔλαβαν τόν ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας καί εἰσῆλθαν στή χαρά τοῦ Κυρίου τους.
Περί τά τέλη τοῦ 5ου αἰῶνος μ.Χ. οἱ Χριστιανοί ἀνήγειραν ναό στόν τόπο τοῦ ἐνταφιασμοῦ τῶν Μαρτύρων καί τό 1145 τά ἱερά λείψανά τους μετεκομίσθηκαν στόν καθεδρικό ναό τῆς Νάντης.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Δεσιδέριος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Βιέννης (23 Μαΐου)

15 Ἅγιος Ἱερομάρτυς Δεσιδέριος ἔζησε τόν 6ο καί 7ο αἰώνα μ.Χ. καί γεννήθηκε στήν πόλη Ἀουτούν τῆς Γαλλίας. Σπούδασε στή Βιέννη, ὁπου χειροτονήθηκε διάκονος καί πρεσβύτερος. Ἀργότερα ἐξελέγη Ἐπίσκοπος αὐτῆς. Ἐργάσθηκε μέ ἔνθεο ζῆλο καί ἔλεγξε τούς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς γιά τόν ἔκλυτο τρόπο τοῦ βίου καί τήν ἀδικία τους. Γι’ αὐτό καί τόν διέβαλαν στόν Ἐπίσκοπο Ρώμης, Ἅγιο Γρηγόριο τόν Διάλογο († 12 Μαρτίου), ὁ ὁποῖος ὅμως ἀναγνώρισε τήν ἀθωότητα τοῦ Ἁγίου.
Ὁ Ἅγιος ἔλεγξε, ἐπίσης, καί τόν βασιλέα Τιέρρυ τόν Β’ τῆς Βουργουνδίας, τοῦ ὁποίου ὁ βίος ἦταν ἀνήθικος. Γι’ αὐτό καί ἐξορίσθηκε. Ἐπέστρεψε στήν Ἐπισκοπή του μετά ἀπό λίγα χρόνια, ἀλλά δολοφονήθηκε τό 608 μ.Χ., μέ διαταγή τοῦ βασιλέως.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ὅσιοι Ἀδριανὸς καὶ Βογολέπιος (23 Μαΐου)

15ἱ Ὅσιοι Ἀδριανός καί Βογολέπιος ἔζησαν στή Ρωσία κατά τόν 15ο αἰώνα μ.Χ. Ὑπῆρξαν πνευματικά τέκνα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Οὔγκλιχ, ἱδρυτή τῆς μονῆς τῆς Θεοτόκου τῆς Προστάτιδος στό Οὔρλικ καί τά ὀνόματά τους ἐμφανίζονται στό Βίο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, πού συντέθηκε κατά τόν 16ο ἢ 17ο αἰώνα μ.Χ. Ἀπό αὐτή τήν διήγηση πληροφορούμεθα ὅτι ὁ Ὁσιος Ἀδριανός ἦταν ἕνας ἀπό τούς πρώτους δέκα μαθητές τοῦ Ὁσίου Παϊσίου καί ἀποθηκάριος τῆς μονῆς. Ἦταν πρωταγωνιστής, μαζί μέ τόν Ὅσιο Παΐσιο, σέ μία θαυματουργική ἐμφάνιση τῆς Θεοτόκου, κατά τό 1472.
Ὁ Ὅσιος Ἀδριανός ἐνταφιάσθηκε κοντά στόν τάφο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου.
Ὁ ἄλλος μαθητής τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, ὁ Βογολέπιος, πρίν νά ἐγκαταβιώσει στό μοναστήρι, ἐργαζόταν σέ ἕνα φοῦρνο καί συνέχισε αὐτό τό διακόνημα καί μέσα στό μοναστήρι.
Καί μέ τόν Ὅσιο Βογολέπιο συνδέεται, ἐπίσης, μία διήγηση γιά μιά θαυμαστή ἐμφάνιση τῆς Παναγίας. Ἐνῶ ἀντλοῦσε νερό ἀπό τόν ποταμό Βόλγα, εἶδε νά ἐπιπλέει στά ὕδατα τοῦ ποταμοῦ μία εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου λουσμένη σέ οὐράνιο φῶς: ἦταν ἡ θαυματουργή εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς Προστάτιδος. Ἀφήνοντας τό δοχεῖο στό νερό ὁ Ὅσιος Βογολέπιος ἔτρεξε βιαστικά στό μοναστήρι καί διηγήθηκε τό γεγονός στόν Ὅσιο Παΐσιο. Ὁ Ἅγιος μοναχός, μαζί μέ τόν Ὅσιο Ἀδριανό, τόν Ὅσιο Βογολέπιο καί ἕναν ἄλλο μοναχό, πού ὀνομαζόταν Βασσιανός, μετέφεραν μέ εὐλάβεια τήν εἰκόνα στό μοναστήρι.
Ὁ Ὅσιος Βογολέπιος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Σύναξις πάντων τῶν ἐν Ροστὼβ – Γιαροσλὰβλ διαλαμψάντων Ἁγίων (23 Μαΐου)

SynaxisPantonTonEnRostov7 ἑορτή ὅλων τῶν Ἁγίων τοῦ Ροστώβ – Γιαροσλάβλ τῆς Ρωσίας καθιερώθηκε τό 1964, μέ τήν συγκατάθεση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας Ἀλεξίου Β’ καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Οἱ Ἅγιοι, οἱ ὁποίοι μνημονεύονται εἶναι: ὁ Ἱερομάρτυς Λεόντιος, Ἐπίσκοπος τοῦ Ροστώβ, οἱ Ὅσιοι Ἀδριανός τοῦ Ποσεσόνε, Δανιήλ Γκρεχοζαρούσκϊυ καί τριάντα μοναχοί καί μαζί μέ αὐτόν διακόσιοι πιστοί Μάρτυρες τοῦ Οὔγκλιχ, ἡ Ἁγία Ἀναστασία τοῦ Οὔγκλιχ καί οἱ μαζί μέ αὐτήν τριάντα πέντε μοναχές Μάρτυρες, οἱ Ὁσιομάρτυρες Ἀντωνίνος Ποκρόφσκϊυ, Γεράσιμος, Εὐθύμιος, Βαρσανούφιος, Μακάριος, Ματθαῖος, Βασσιανός, Γουρίας, Ἰωήλ, Ἱλαρίων, Ἰωήλ, Ἀκάκιος, Ὀνούφριος, Ἰωσήφ, Γερόντιος, Λεόντιος, Τύχων, Φιλάρετος, Γελάσιος, Ἰωσήφ, Βασσιανός, Χριστόφορος, Σεραφείμ, Γερμανός, Μάρκελλος, Νικήτας, Ἀρσένιος, Θεοδόσιος, Ἰωνᾶς, Ἰούδας, Συμεών, Μιχαήλ, Ἰωάννης, Μακάριος, Μάμων, Γρηγόριος, Νικηφόρος, Ἱλαρίων, Ἀθανάσιος, Πολύευκτος, Κοσμᾶς καί μαζί μέ αὐτόν χίλιοι πιστοί Μάρτυρες τοῦ Οὔγκλιχ, ὁ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Μανγκαζίας, οἱ Ἐπίσκοποι Θεόδωρος Α’ τοῦ Ροστώβ, Ἡσαΐας τοῦ Ροστώβ, Συμεών τοῦ Ροστώβ, Λουκᾶς τοῦ Ροστώβ, Κύριλλος Α’ τοῦ Ροστώβ, Ἰγνάτιος τοῦ Ροστώβ, Πρόχορος τοῦ Ροστώβ, Ἀντώνιος τοῦ Ροστώβ, Κύριλλος Β’ τοῦ Ροστώβ, Ἰακώβ τοῦ Ροστώβ, Θεόδωρος Β’ τοῦ Ροστώβ, Στέφανος τῆς Πέρμ, Γρηγόριος ὁ Σοφός τοῦ Ροστώβ, Διονύσιος τοῦ Ροστώβ, Ἐφραίμ τοῦ Ροστώβ, Τρύφων τοῦ Ροστώβ, Βασσιανός Α’ τοῦ Ροστώβ, Βασσιανός Β’ τοῦ Ροστώβ, Ἀλέξανδρος τοῦ Περεγιασλάβλ καί Δημήτριος τοῦ Ροστώβ. Οἱ μοναχοί Ἀβραάμ τοῦ Ροστώβ, Νικήτας ὁ Στυλίτης τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἀβραάμ τοῦ Περεγιασλάβλ, Πέτρος Ὀρντύνσκϊυ, Συλβέστρος τῆς Ὀμπνόρα, Σέργιος τοῦ Ραντονέζ, Κύριλλος καί Μαρία τοῦ Ραντονέζ, Στέφανος τῆς Μόσχας, Ὀνήσιμος ὁ Φύλακας καί Ἐλισαῖος, διάκονος τοῦ Ραντονέζ, Θεόδωρος καί Παῦλος τοῦ Ροστώβ, Ἐπιφάνιος ὁ Σοφός, Βαρλαάμ Οὐλέγμνσκϊυ, Σεβαστιανός τοῦ Ποσεσόνε, Παΐσιος τοῦ Οὔγκλιχ, Ἀδριανός τοῦ Οὔγκλιχ, Βογολέπιος τοῦ Οὔγκλιχ, Κασσιανός τοῦ Οὔγκλιχ, Βασσιανός τοῦ Οὔγκλιχ, Ἰγνάτιος Πριλούσκϊυ, Δανιήλ τοῦ Περεγιασλάβλ, Λεωνίδας τῆς Ποσεσόνε, Κυπριανός Τρόπσκϊυ, Γεράσιμος Μπολντίνσκϊυ, Γεννάδιος τῆς Κοστρόμα καί τοῦ Λγιουμπιμογκράντ, Ἰγνάτιος τῆς Λόμα, Ἰσαάκ τῆς Λόμα, Εἰρήναρχος ὁ Ἐρημίτης τοῦ Ροστώβ, Δωρόθεος Γιούγκσκϊυ, Νικόδημος Κοζεοζέρσκϊυ, Διονύσιος τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἰωακείμ τῆς Σαρτόμα, Κορνήλιος τοῦ Περεγιασλάβλ, Κύριλλος Μπορισσογκλέμπσκϊυ, Ποιμήν τοῦ Ροστώβ. Οἱ εὐσεβεῖς πρίγκιπες Βασίλειος τοῦ Ροστώβ, Βασίλειος καί Κωνσταντίνος τοῦ Γιαροσλάβλ, Ἀλέξανδρος Νέφσκϊυ, Γκλέμπ τοῦ Ροστώβ, Ρωμανός τοῦ Οὔγκλιχ, Θεόδωρος τοῦ Σμολένσκ, καί οἱ υἱοί του Δαβίδ καί Κωνσταντίνος, Βασίλειος τοῦ Γιαροσλάβλ, Ἀνδρέας τοῦ Σμολένσκ, Ἀνδρέας τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος Ζαρέβιτς τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος Ζαρέβιτς τοῦ Οὔγκλιχ καί τῆς Μόσχας. Οἱ «δίκαιοι» Θέκλα, Ἰωάννης ὁ Νέος τοῦ Οὔγκλιχ, οἱ «διά Χριστόν σαλοί» Ἰσίδωρος τοῦ Ροστώβ, Σέργιος τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἰωάννης ὁ Τριχωτός τοῦ Ροστώβ, Ἰωάννης τῆς Μόσχας, Στέφανος τοῦ Ροστώβ, Ἠλίας τοῦ Ντανίλοβο, Ἀθανάσιος τοῦ Ροστώβ, Ὀνούφριος τοῦ Ρομανώφ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1

 
19 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
20 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
21 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
22 Μαΐου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το ψάρι
23 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
24 Μαΐου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος
25 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές

Ἀγαπητα μου παιδιά

stefana

Σὲ λίγο θὰ σταθῆτε μπροστὰ στὸ ἱερὸ θυσιαστήριο γιὰ νὰ ἑνώσετε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὶς ψυχὲς καὶ τὰ ὄνειρά σας, νὰ ξεκινήσετε μιὰ νέα πορεία, νὰ ἀρχίσετε μιὰ καινούργια ζωή, νὰ θεμελιώσετε μιὰ εὐλογημένη οἰκογένεια. Ἀνθισμένα στεφάνια θὰ στεφανώσουν τὰ μέτωπά σας καὶ θὰ σᾶς συνοδεύσουν σ᾿ αὐτὴ τὴν νέα πορεία σας καὶ τὴν καινούργια ζωή σας οἱ εὐλογίες τῶν λειτουργῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀγάπη καὶ οἱ εὐχὲς τῶν γονέων σας, τῶν ἀδελφῶν, τῶν συγγενῶν, τῶν φίλων σας ὅλων ἐκείνων ποὺ σᾶς ἀγαποῦν. Ὅλοι θὰ σᾶς καμαρώνουν καὶ θὰ στηρίζουν σὲ σᾶς μεγάλες προσδοκίες καὶ ὄνειρα. Εὐχὴ καὶ προσευχὴ ὅλων θὰ εἶναι ἡ πορεία ποὺ ἀρχίζετε νὰ εἶναι γαλήνια καὶ εἰρηνική. Νὰ σᾶς ὁδηγήσει στὴν ἐπιτυχία. Στὴν ἐκπλήρωση τῶν ὀνείρων σας καὶ στὴν πραγμάτωση τῶν προσδοκιῶν σας.

Ὅμως πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι στὴ ζωὴ δὲν εἶναι πάντα ὅλα ρόδινα. Ἔρχονται συχνὰ προβλήματα καὶ δυσκολίες. Τὴν θάλασσα τοῦ βίου πολλὲς φορὲς ἀναστατώνουν θύελλες καὶ καταιγίδες. Κάποτε τὰ ὄνειρα σβήνουν καὶ οἱ ἐλπίδες διαψεύδονται. Αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες γιὰ νὰ σταθῆτε ὄρθιοι καὶ νὰ μὴ λυγίσετε, στηριχθῆτε στὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ». Θὰ παίρνετε τότε δύναμη καὶ ὑπομονή. Θὰ διατηρῆτε ἀμείωτη τὴν ἀγάπη σάς, ἀταλάντευτο τὸν ἀλληλοσεβασμό σας, ἀρραγῆ τὴν ἑνότητά σας.

Ὅπως κατὰ τὴν Ἱεροτελεστία τοῦ Γάμου σας πίνετε τὸ ἴδιο κρασὶ ἀπὸ κοινὸ ποτήρι, ἔτσι νὰ μοιράζεσθε ἀπὸ κοινοῦ στὴν ὑπόλοιπη ζωή σας τὶς χαρὲς καὶ τὶς πίκρες τοῦ βίου. Καὶ τότε οἱ λῦπες θὰ μειώνονται καὶ οἱ χαρὲς θὰ πολλαπλασιάζονται. Οἱ καρδιές σας θὰ θερμαίνονται ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ. Ἑνωμένοι καὶ δυνατοὶ θὰ διασχίζετε τὸ πέλαγος τῆς ζωῆς. Θὰ παλεύετε καὶ θὰ νικᾶτε. Ὁ Θεὸς θὰ σᾶς προστατεύει καὶ ἡ Παναγία θὰ σᾶς σκεπάζει. Κανένας καὶ τίποτα δὲν θὰ μπορεῖ νὰ σᾶς ὁδηγήσει στὸ ναυάγιο. Καὶ νὰ εἶστε σίγουροι ὅτι θὰ φτάσετε ἀσφαλεῖς στῆς χαρᾶς τὸ λιμάνι. Θὰ ζήσετε στερωμένοι καὶ εὐτυχισμένοι καὶ θὰ καμαρώσετε παιδιά, ἐγγόνια καὶ δισέγγονα «ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σας». Αὐτὸ σᾶς εὔχομαι ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου.

Μὲ ὅλη μου τὴν ἀγάπη

--------------------------------------------------------------------------------

ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ
1. Οἱ ἀναμμένες λαμπάδες φέρουν στὴ μνήμη μας τὶς πύρινες φλόγες τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔτσι οἱ μελλόνυμφοι προσκαρτεροῦν τὴν κάθοδο τῆς Θείας Χάριτος γιὰ τὴν δική τους Πεντηκοστή.

2. Τὸ δακτυλίδι, συμβολίζει τὸν δεσμὸ τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας καθὼς καὶ τὴν εὐλογία ποὺ παίρνει τὸ ζευγάρι ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα γιὰ νὰ θεμελιώσει μιὰ νέα οἰκογένεια.

3. Τὸ κοινὸ ποτήριο συμβολίζει τὴν κοινὴ ἀντιμετώπιση τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸ ζευγάρι. Θὰ γευθοῦν καὶ θὰ μοιρασθοῦν τὶς ἴδιες χαρὲς καὶ τὶς ἴδιες λῦπες, ποὺ τοὺς ἐπιφυλάσσει ὁ βίος, ἀφοῦ οἱ δρόμοι τους ἑνώθηκαν σὲ ἕνα.

4. Ὁ κυκλικὸς χορός, γύρω ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο ἐκφράζει τὴ χαρὰ τῶν νεόνυμφων καὶ τὴν ὑπόσχεση νὰ περιστρέφεται ἡ ζωή τους γύρω ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.

5. Οἱ στέφανοι εἶναι τὰ ἔπαθλα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἁγνότητας ποὺ ἔφτασαν ὡς τὴν κατάκτηση τῆς νίκης.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ