• Χριστός Ανέστη
    Χριστός Ανέστη
  • Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
    Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ
  • Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
    Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ (μεταγλωττισμένο)
  • Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ
  • Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
    Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης
  • Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
    Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ για παιδιά
  • ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
    ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ "Ψυχοφελείς ιστορίες & παραβολές"
  • Το πουκάμισο
    Το πουκάμισο
  • Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
    Ψυχωφελείς ιστορίες και παραβολές 2
  • Το κανδηλάκι
    Το κανδηλάκι
  • Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
    Το Παρεκκλήσι του Αγγέλου (ρώσικη ταινία)
                   
                   
Παρασκευή
24 Μαΐου

Συμεών θαυματ., Μελετίου, Μαρκιανής

1328
Ο στρατός του Ανδρονίκου Γ΄ εισβάλλει στην Κωνσταντινούπολη.
1821
Οι Τούρκοι καίνε την Ναύπακτο.
1827
Μετά από 9 μήνες πολιορκίας της Ακροπόλεως από τον Κιουταχή, οι Έλληνες υπερασπιστές παραδίδονται με συνθήκη στους Τούρκους.
1881
Υπογράφεται συμφωνία μεταξύ Τουρκίας, Αγγλίας και Γαλλίας, με την οποία η Θεσσαλία και η Άρτα προσαρτώνται στην Ελλάδα.
1908
Δολοφονείται στη Ρεσνίκια Μακεδονίας ο Μακεδονομάχος Γρηγ. Παπαδόπουλος.
1941
Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν το Καστέλλι Κισσάμου.
1944
Τμήματα ανταρτών και Βρετανοί καταδρομείς επιτίθενται στην γερμανική φρουρά Νάξου.
1956
Έξαλλοι Τούρκοι προβαίνουν σε βιαιοπραγίες σε βάρος των Ελλήνων σε Λευκωσία, Πάφο, Λεμεσό και Λάρνακα.
Agioi1

Ὅσιοι Δωρόθεος καὶ Ἱλαρίων (23 Μαΐου)

15ἱ Ὅσιοι Δωρόθεος καί Ἱλαρίων ἔζησαν στή Ρωσία κατά τόν 16ο καί 17ο αἰώνα μ.Χ.
Ὁ Ὅσιος Δωρόθεος καταγόταν ἀπό τό χωριό Νικούλσκϊυ κοντά στό Νίζνιθ καί ἔγινε μοναχός στή Λαύρα τοῦ Πσκώφ. Ἀξιώθηκε νά βρεῖ τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγήτριας, τήν ὁποία πῆρε μαζί του καί ἔζησε ὡς ἐρημίτης. Κοιμήθηκε μέ εἰρήνη περί τό 1622.
Περί τοῦ Ὁσίου Ἱλαρίωνος δέν ἔχουμε ἐπαρκεῖς ἁγιολογικές πληροφορίες. Τό ὄνομά του συναντᾶμε σέ χειρόγραφα τοῦ 17ου – 18ου αἰῶνος μ.Χ. Ἀσκήτεψε στή μονή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου κοντά στήν πόλη Γιούρεβετς Ποβόλζσκ καί ἀκολούθως στήν ἔρημο.
Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Ὁμολογητής (23 Μαΐου)

15 Ἅγιος Μιχαήλ καταγόταν ἐκ Συνάδων τῆς Φρυγίας ἀπό γονεῖς πλούσιους καί εὐσεβεῖς, ἔζησε δέ κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Ἀρμενίου (813 – 820 μ.Χ.). Ἀπό τήν παιδική του ἡλικία εἶχε ἀφιερωθεῖ στόν Θεό καί ἀφοῦ ἔτυχε εὐρείας καί ἐπιμελοῦς μορφώσεως, συγκαταλεγόταν μεταξύ τῶν δραπετῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς του. Ἐπί Πατριάρχου Παύλου Δ’ τοῦ Κυπρίου (780 – 784 μ.Χ.) μετέβη στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου, λόγῳ τοῦ ἀδαμάντινου χαρακτῆρος καί τῆς μεγάλης μορφώσεώς του κατέλαβε περιφανές ἀξίωμα στά ἀνάκτορα. Συνδέθηκε μέ στενότατη φιλία μέ τόν Ἅγιο Θεοφύλακτο († 8 Μαρτίου), πού ἦταν ἄνδρας ἐπίσης ἐνάρετος καί μορφωμένος, μέ τόν ὁποῖο ἀργότερα μετέβησαν στή μονή πού εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπό τόν Πατριάρχη Ταράσιο στόν Εὔξεινο Πόντο, ὅπου ἐκάρησαν μοναχοί. Γιά τήν μεγάλη τους ἀρετή καί τήν βαθύτατη θεολογική κατάρτιση πείσθηκαν καί χειροτονήθηκαν ἀπό τόν Ταράσιο κατ’ ἀρχάς μέν ἱερεῖς, στή συνέχεια δέ ὁ μέν Θεοφύλακτος Ἐπίσκοπος Νικομηδείας, ὁ δέ Μιχαήλ Ἐπίσκοπος Συνάδων.

Καί στή νέα αὐτή θέση του διέλαμψε γιά τόν ἔνθεο ζῆλο τους, διδάσκοντας ὑπερασπιζόμενος τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἀλλά ὁ ἱερός ζῆλος τοῦ Μιχαήλ πρός τήν Ὀρθοδοξία καταφάνηκε, ὅταν ἐνέσκηψε ὁ πόλεμος κατά τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἐπί αὐτοκράτορος Λέοντος Ε’ τοῦ Ἀρμενίου. Μέ ἀνυπέρβλητο θάρρος καί παρρησία δέν δίστασε νά ἐλέγξει δημόσια αὐτόν γιά τόν ἄθεο καί ἀσεβές διάταγμά του καί νά ἀναθεματίσει ἐκείνους πού δέν προσκυνοῦσαν τίς ἅγιες εἰκόνες.
Ὅταν ἀποφασίσθηκε νά ζητηθεῖ ἡ γνώμη καί ἡ βοήθεια τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης, ὁ Ἅγιος Μιχαήλ κρίθηκε ὡς ὁ καταλληλότερος καί ἐστάλη πρός τοῦτο στή Ρώμη. Ὁ Πάπας Λέων Γ’ (795 – 816 μ.Χ.) κατεδίκασε τήν εἰκονομαχία καί ἐνθάρρυνε τόν Πατριάρχη στόν ἀγώνα του, ἀφοῦ γνωστοποίησε τίς ἀποφάσεις του καί δι’ ἐπιστολῆς, τήν ὁποία παρέδωσε στόν Ἅγιο Μιχαήλ. Παρά ταῦτα ὁ αὐτοκράτορας παρέμενε ἀμετάθετος στά ἀσεβή φρονήματά του καί ἐξαπέλυσε ἄγριο διωγμό κατά τῶν ἀντιτιθεμένων κληρικῶν. Ἔτσι, ἀφοῦ συνελήφθη καί ὁ Ἅγιος Μιχαήλ, κατ’ ἀρχάς ἐξορίσθηκε στό φρούριο τῆς Ἀνατολῆς Εὐδοκιάς, στή συνέχεια δέ σέ διάφορα μέρη, καταταλαιπωρούμενος καί στερούμενος τά πάντα, ἀλλά διατηρώντας ἀκμαῖο τό φρόνημα καί ἐξακολουθώντας, μέ τούς ἐμπνευσμένους λόγους του, νά ὑπερασπίζεται τή Ὀρθόδοξη πίστη.
Κατά τήν ὑπερδεκαετή αὐτή ἐξορία του ἐξ’ αἰτίας τῶν κακουχιῶν καί τῆς μεγάλης ἡλικίας, ἀφοῦ ἀσθένησε, κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.
Γράφοντας ὁ Θεόδωρος ὁ Στουδίτης πρός τόν Μητροπολίτη Νικαίας Πέτρο, ἱστορεῖ τίς τελευταῖες στιγμές καί τήν κοίμηση τοῦ Ἁγίου Μιχαήλ, τοῦ ὁποίου τίς ἀρετές ἐπαινεῖ: τήν ἁγνεία, τή φιλοξενία, τήν ταπείνωση, τή μετριοφροσύνη.
Ἡ ἁγία κάρα αὐτοῦ εἶναι ἀποθησαυρισμένη στή μονή Μεγίστης Λαύρας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀφοῦ δωρήθηκε ἀπό τούς βασιλεῖς Βασίλειο καί Κωνσταντίνο.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Θεῷ ἀναθεμένος, τήν σήν ζωήν ἐκ παιδός, ποιμήν ἀνηγόρευσαι, καί Ἱεράρχης σεπτός, Χριστοῦ ἱερώτατε· ὅθεν τήν τοῦ Δεσπότου, ὡς τιμήσας Εἰκόνα, θλίψεις ἐν ἐξορίαις, Μιχαήλ καθυπέστης· καί νῦν ἀναπηγάζεις ἡμῖν, ῥεῖθρα ἰάσεων.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὥσπερ μέγας ἥλιος ἐξανατείλας, καταυγάζεις ἅπαντας, τῶν ἀρετῶν σου τῷ φωτί, καί τῶν θαυμάτων ταῖς λάμψεσι, θαυματοφόρε Ἀγγέλων ὁμώνυμε.

Μεγαλυνάριον.
Κλῆσιν ἀγγελώνυμον ἐσχηκώς, ἰσάγγελος ὤφθης, ἐν τῷ κόσμῳ μετά σαρκός, ὡς ἱερομύστης, καί στῦλος Ἐκκλησίας· ἔνθεν ὦ Μιχαήλ σε, Χριστός ἐδόξασε.

Ὅσιος Παΐσιος τοῦ Γκαλίτς (23 Μαΐου)

15 Ὅσιος Παΐσιος ἔζησε τόν 14ο καί 15ο αἰώνα μ.Χ. καί ἔφθασε στήν πόλη Γκαλίτς τῆς Ρωσίας ἀπό τό νότο περί τό 1385. Ἐκάρη μοναχός στή μονή τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Γκαλίτς καί ἀμέσως ἄρχισε τόν σκληρό πνευματικό ἀγώνα.
Στό Βίο ἀναφέρεται ὅτι μία φορά ὁ Ὅσιος Παΐσιος βρισκόταν σέ ἕνα κελλί μαζί μέ τόν ἐρημίτη Κασσιανό, τόν ἐπονομαζόμενο «Ἕλληνα», στόν ποταμό Οὔκμα καί μέ τούς μοναχούς Ἀδριανό καί Γεράσιμο. Ἐνῶ ἔψελναν τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο, ξαφνικά ἐπάνω σέ ὁλόκληρο τό μοναστήρι ἐμφανίσθηκε ἕνα ὑπέρλαμπρο φῶς καί οἱ μοναχοί ἄκουσαν μία φωνή πού τούς καλοῦσε νά ἐξέλθουν ἀπό τό κελλί. Τρομαγμένοι, ἐξῆλθαν καί Ἄγγελος Κυρίου τούς ἔδειξε ἕνα ὅραμα: τή Θεοτόκο, πού καθόταν σέ ἕναν θρόνο καί στά χέρια της κρατοῦσε τόν Ἰησοῦ Χριστό ὡς Βρέφος. Οἱ μοναχοί ἔπεσαν στή γῆ, ἀλλά ὁ Ἄγγελος τούς εἶπε νά σηκωθοῦν καί τούς διαβίβασε τήν ἐντολή τῆς Θεοτόκου νά οἰκοδομήσουν σέ ἐκεῖνο τό σημεῖο μία ἐκκλησία πρός τιμήν τῆς Προστάτιδος Μητέρας τοῦ Θεοῦ. Ὁ ναός οἰκοδομήθηκε τό 1482 καί ὁ Ἀδριανός συμμετεῖχε στήν κατασκευή τῆς πέτρινης ἐκκλησίας, ἐνῶ τό 1489 βοήθησε τόν Ὅσιο Παΐσιο στήν κατασκευή τῆς μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου, στόν μικρό ποταμό Γκρέκοφ, στή δεξιά ὄχθη τοῦ ποταμοῦ τοῦ Βόλγα, πού ἐξαρτιόταν ἀπό τήν μονή τῆς Προστάτιδος Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἀγωνίσθηκε γιά τήν ἑνότητα τῆς Ρωσικῆς γῆς καί τῶν ἡγεμόνων τῆς περιοχῆς καί ἀντιστάθηκε στούς φεουδαρχικούς πολέμους. Γιά τόν λόγο αὐτό ἐπισκέφθηκε καί τήν Μόσχα.
Μετά ἀπό θεοφιλή βίο καί ἀδιάλειπτη προσευχή ὁ Ὅσιος προαισθάνθηκε τό τέλος του. Ἔτσι ἄρχισε νά ἐντείνει τούς πνευματικούς του ἀγῶνες καί νά προετοιμάζεται ἐσωτερικά, γιά νά συναντήσει τόν Κύριο καί Θεό του. Κοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 1460 ἢ τό 1463 καί ἐνταφιάσθηκε στή νότια πλευρά τοῦ καθεδρικοῦ ναοῦ τοῦ Οὐσπένσκι.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιοι Δονατιανὸς καὶ Ρογατιανὸς οἱ Μάρτυρες οἱ αὐτάδελφοι (23 Μαΐου)

15ἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Δονατιανός καί Ρογατιανός ἦταν ἀδέλφια καί κατάγονταν ἀπό εὐγενή Ρωμαϊκή εἰδωλολατρική οἰκογένεια, ἡ ὁποία ζοῦσε στήν πόλη Νάντη τῆς Γαλλίας. Ὁ Δονατιανός βαπτίσθηκε Χριστιανός καί κήρυττε μέ ζῆλο τό Εὐαγγέλιο τοῦ Κυρίου. Ὅμως συνελήφθη, κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), καί ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος Ρικτοβάρου, ὁ ὁποῖος τόν κάλεσε νά θυσιάσει στά εἴδωλα, γιά νά σώσει τήν ζωή του. Ὁ Μάρτυρας μέ γενναιότητα ἀρνήθηκε καί ὁμολόγησε τόν Χριστό. Τό παράδειγμα τοῦ ἀδελφοῦ του παρακίνησε σέ ὁμολογία πίστεως καί τόν Ρογατιανό, ὁ ὁποῖος ὅμως δέν πρόλαβε νά βαπτισθεῖ. Ὁ ἄρχοντας ἔδωσε ἐντολή νά τούς ρίξουν στή φυλακή καί νά τούς βασανίσουν σκληρά. Κατά τήν διάρκεια τῆς νύχτας οἱ δύο ἀδελφοί Μάρτυρες προσευχήθηκαν θερμά πρός τόν Θεό καί Κύριό μας. Τήν ἑπόμενη ἡμέρα ἄρχισαν καί πάλι τά βασανιστήρια. Διαπέρασαν τίς κεφαλές τους μέ λόγχες καί τελικά τούς ἀποκεφάλισαν. Ὁ Ρογατιανός βαπτίσθηκε στό αἷμα τοῦ μαρτυρίου. Ἔτσι οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες ἔλαβαν τόν ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας καί εἰσῆλθαν στή χαρά τοῦ Κυρίου τους.
Περί τά τέλη τοῦ 5ου αἰῶνος μ.Χ. οἱ Χριστιανοί ἀνήγειραν ναό στόν τόπο τοῦ ἐνταφιασμοῦ τῶν Μαρτύρων καί τό 1145 τά ἱερά λείψανά τους μετεκομίσθηκαν στόν καθεδρικό ναό τῆς Νάντης.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Δεσιδέριος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Βιέννης (23 Μαΐου)

15 Ἅγιος Ἱερομάρτυς Δεσιδέριος ἔζησε τόν 6ο καί 7ο αἰώνα μ.Χ. καί γεννήθηκε στήν πόλη Ἀουτούν τῆς Γαλλίας. Σπούδασε στή Βιέννη, ὁπου χειροτονήθηκε διάκονος καί πρεσβύτερος. Ἀργότερα ἐξελέγη Ἐπίσκοπος αὐτῆς. Ἐργάσθηκε μέ ἔνθεο ζῆλο καί ἔλεγξε τούς ἄρχοντες τῆς ἐποχῆς γιά τόν ἔκλυτο τρόπο τοῦ βίου καί τήν ἀδικία τους. Γι’ αὐτό καί τόν διέβαλαν στόν Ἐπίσκοπο Ρώμης, Ἅγιο Γρηγόριο τόν Διάλογο († 12 Μαρτίου), ὁ ὁποῖος ὅμως ἀναγνώρισε τήν ἀθωότητα τοῦ Ἁγίου.
Ὁ Ἅγιος ἔλεγξε, ἐπίσης, καί τόν βασιλέα Τιέρρυ τόν Β’ τῆς Βουργουνδίας, τοῦ ὁποίου ὁ βίος ἦταν ἀνήθικος. Γι’ αὐτό καί ἐξορίσθηκε. Ἐπέστρεψε στήν Ἐπισκοπή του μετά ἀπό λίγα χρόνια, ἀλλά δολοφονήθηκε τό 608 μ.Χ., μέ διαταγή τοῦ βασιλέως.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ὅσιοι Ἀδριανὸς καὶ Βογολέπιος (23 Μαΐου)

15ἱ Ὅσιοι Ἀδριανός καί Βογολέπιος ἔζησαν στή Ρωσία κατά τόν 15ο αἰώνα μ.Χ. Ὑπῆρξαν πνευματικά τέκνα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Οὔγκλιχ, ἱδρυτή τῆς μονῆς τῆς Θεοτόκου τῆς Προστάτιδος στό Οὔρλικ καί τά ὀνόματά τους ἐμφανίζονται στό Βίο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, πού συντέθηκε κατά τόν 16ο ἢ 17ο αἰώνα μ.Χ. Ἀπό αὐτή τήν διήγηση πληροφορούμεθα ὅτι ὁ Ὁσιος Ἀδριανός ἦταν ἕνας ἀπό τούς πρώτους δέκα μαθητές τοῦ Ὁσίου Παϊσίου καί ἀποθηκάριος τῆς μονῆς. Ἦταν πρωταγωνιστής, μαζί μέ τόν Ὅσιο Παΐσιο, σέ μία θαυματουργική ἐμφάνιση τῆς Θεοτόκου, κατά τό 1472.
Ὁ Ὅσιος Ἀδριανός ἐνταφιάσθηκε κοντά στόν τάφο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου.
Ὁ ἄλλος μαθητής τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, ὁ Βογολέπιος, πρίν νά ἐγκαταβιώσει στό μοναστήρι, ἐργαζόταν σέ ἕνα φοῦρνο καί συνέχισε αὐτό τό διακόνημα καί μέσα στό μοναστήρι.
Καί μέ τόν Ὅσιο Βογολέπιο συνδέεται, ἐπίσης, μία διήγηση γιά μιά θαυμαστή ἐμφάνιση τῆς Παναγίας. Ἐνῶ ἀντλοῦσε νερό ἀπό τόν ποταμό Βόλγα, εἶδε νά ἐπιπλέει στά ὕδατα τοῦ ποταμοῦ μία εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου λουσμένη σέ οὐράνιο φῶς: ἦταν ἡ θαυματουργή εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς Προστάτιδος. Ἀφήνοντας τό δοχεῖο στό νερό ὁ Ὅσιος Βογολέπιος ἔτρεξε βιαστικά στό μοναστήρι καί διηγήθηκε τό γεγονός στόν Ὅσιο Παΐσιο. Ὁ Ἅγιος μοναχός, μαζί μέ τόν Ὅσιο Ἀδριανό, τόν Ὅσιο Βογολέπιο καί ἕναν ἄλλο μοναχό, πού ὀνομαζόταν Βασσιανός, μετέφεραν μέ εὐλάβεια τήν εἰκόνα στό μοναστήρι.
Ὁ Ὅσιος Βογολέπιος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Σύναξις πάντων τῶν ἐν Ροστὼβ – Γιαροσλὰβλ διαλαμψάντων Ἁγίων (23 Μαΐου)

SynaxisPantonTonEnRostov7 ἑορτή ὅλων τῶν Ἁγίων τοῦ Ροστώβ – Γιαροσλάβλ τῆς Ρωσίας καθιερώθηκε τό 1964, μέ τήν συγκατάθεση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας Ἀλεξίου Β’ καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Οἱ Ἅγιοι, οἱ ὁποίοι μνημονεύονται εἶναι: ὁ Ἱερομάρτυς Λεόντιος, Ἐπίσκοπος τοῦ Ροστώβ, οἱ Ὅσιοι Ἀδριανός τοῦ Ποσεσόνε, Δανιήλ Γκρεχοζαρούσκϊυ καί τριάντα μοναχοί καί μαζί μέ αὐτόν διακόσιοι πιστοί Μάρτυρες τοῦ Οὔγκλιχ, ἡ Ἁγία Ἀναστασία τοῦ Οὔγκλιχ καί οἱ μαζί μέ αὐτήν τριάντα πέντε μοναχές Μάρτυρες, οἱ Ὁσιομάρτυρες Ἀντωνίνος Ποκρόφσκϊυ, Γεράσιμος, Εὐθύμιος, Βαρσανούφιος, Μακάριος, Ματθαῖος, Βασσιανός, Γουρίας, Ἰωήλ, Ἱλαρίων, Ἰωήλ, Ἀκάκιος, Ὀνούφριος, Ἰωσήφ, Γερόντιος, Λεόντιος, Τύχων, Φιλάρετος, Γελάσιος, Ἰωσήφ, Βασσιανός, Χριστόφορος, Σεραφείμ, Γερμανός, Μάρκελλος, Νικήτας, Ἀρσένιος, Θεοδόσιος, Ἰωνᾶς, Ἰούδας, Συμεών, Μιχαήλ, Ἰωάννης, Μακάριος, Μάμων, Γρηγόριος, Νικηφόρος, Ἱλαρίων, Ἀθανάσιος, Πολύευκτος, Κοσμᾶς καί μαζί μέ αὐτόν χίλιοι πιστοί Μάρτυρες τοῦ Οὔγκλιχ, ὁ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Μανγκαζίας, οἱ Ἐπίσκοποι Θεόδωρος Α’ τοῦ Ροστώβ, Ἡσαΐας τοῦ Ροστώβ, Συμεών τοῦ Ροστώβ, Λουκᾶς τοῦ Ροστώβ, Κύριλλος Α’ τοῦ Ροστώβ, Ἰγνάτιος τοῦ Ροστώβ, Πρόχορος τοῦ Ροστώβ, Ἀντώνιος τοῦ Ροστώβ, Κύριλλος Β’ τοῦ Ροστώβ, Ἰακώβ τοῦ Ροστώβ, Θεόδωρος Β’ τοῦ Ροστώβ, Στέφανος τῆς Πέρμ, Γρηγόριος ὁ Σοφός τοῦ Ροστώβ, Διονύσιος τοῦ Ροστώβ, Ἐφραίμ τοῦ Ροστώβ, Τρύφων τοῦ Ροστώβ, Βασσιανός Α’ τοῦ Ροστώβ, Βασσιανός Β’ τοῦ Ροστώβ, Ἀλέξανδρος τοῦ Περεγιασλάβλ καί Δημήτριος τοῦ Ροστώβ. Οἱ μοναχοί Ἀβραάμ τοῦ Ροστώβ, Νικήτας ὁ Στυλίτης τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἀβραάμ τοῦ Περεγιασλάβλ, Πέτρος Ὀρντύνσκϊυ, Συλβέστρος τῆς Ὀμπνόρα, Σέργιος τοῦ Ραντονέζ, Κύριλλος καί Μαρία τοῦ Ραντονέζ, Στέφανος τῆς Μόσχας, Ὀνήσιμος ὁ Φύλακας καί Ἐλισαῖος, διάκονος τοῦ Ραντονέζ, Θεόδωρος καί Παῦλος τοῦ Ροστώβ, Ἐπιφάνιος ὁ Σοφός, Βαρλαάμ Οὐλέγμνσκϊυ, Σεβαστιανός τοῦ Ποσεσόνε, Παΐσιος τοῦ Οὔγκλιχ, Ἀδριανός τοῦ Οὔγκλιχ, Βογολέπιος τοῦ Οὔγκλιχ, Κασσιανός τοῦ Οὔγκλιχ, Βασσιανός τοῦ Οὔγκλιχ, Ἰγνάτιος Πριλούσκϊυ, Δανιήλ τοῦ Περεγιασλάβλ, Λεωνίδας τῆς Ποσεσόνε, Κυπριανός Τρόπσκϊυ, Γεράσιμος Μπολντίνσκϊυ, Γεννάδιος τῆς Κοστρόμα καί τοῦ Λγιουμπιμογκράντ, Ἰγνάτιος τῆς Λόμα, Ἰσαάκ τῆς Λόμα, Εἰρήναρχος ὁ Ἐρημίτης τοῦ Ροστώβ, Δωρόθεος Γιούγκσκϊυ, Νικόδημος Κοζεοζέρσκϊυ, Διονύσιος τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἰωακείμ τῆς Σαρτόμα, Κορνήλιος τοῦ Περεγιασλάβλ, Κύριλλος Μπορισσογκλέμπσκϊυ, Ποιμήν τοῦ Ροστώβ. Οἱ εὐσεβεῖς πρίγκιπες Βασίλειος τοῦ Ροστώβ, Βασίλειος καί Κωνσταντίνος τοῦ Γιαροσλάβλ, Ἀλέξανδρος Νέφσκϊυ, Γκλέμπ τοῦ Ροστώβ, Ρωμανός τοῦ Οὔγκλιχ, Θεόδωρος τοῦ Σμολένσκ, καί οἱ υἱοί του Δαβίδ καί Κωνσταντίνος, Βασίλειος τοῦ Γιαροσλάβλ, Ἀνδρέας τοῦ Σμολένσκ, Ἀνδρέας τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος Ζαρέβιτς τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος τοῦ Οὔγκλιχ, Δημήτριος Ζαρέβιτς τοῦ Οὔγκλιχ καί τῆς Μόσχας. Οἱ «δίκαιοι» Θέκλα, Ἰωάννης ὁ Νέος τοῦ Οὔγκλιχ, οἱ «διά Χριστόν σαλοί» Ἰσίδωρος τοῦ Ροστώβ, Σέργιος τοῦ Περεγιασλάβλ, Ἰωάννης ὁ Τριχωτός τοῦ Ροστώβ, Ἰωάννης τῆς Μόσχας, Στέφανος τοῦ Ροστώβ, Ἠλίας τοῦ Ντανίλοβο, Ἀθανάσιος τοῦ Ροστώβ, Ὀνούφριος τοῦ Ρομανώφ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1

 
19 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
20 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
21 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
22 Μαΐου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το ψάρι
23 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
24 Μαΐου 2019
Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος
25 Μαΐου 2019
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
diax right

15 ἱερός καί φλογερός αὐτός ἐργάτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καταγόταν ἀπό τή Ρώμη καί ἔζησε στά χρόνια τῶν Ἀποστόλων. Οἱ γονεῖς του ἦσαν πλούσιοι, ἀλλά εἰδωλολάτρες. Εἶχαν δύο παιδιά, τόν Αὐξίβιο καί ἕναν ἄλλο, τόν Θεμισταγόρα, πού ἦταν πιό μικρός.
Ὁ Αὐξίβιος εἶχε ὡραῖο καί ἐπιβλητικό παράστημα ἀγαποῦσε δέ πολύ τά γράμματα. Ὅταν μεγάλωσε καί ἦρθε ὁ καιρός νά μορφωθεῖ, οἱ γονεῖς του τόν παρέδωσαν σέ σοφούς δασκάλους, κοντά στούς ὁποίους ὁ νέος διδάχτηκε ὅλη τή σοφία καί τή γνώση τοῦ καιροῦ του. Τήν ἴδια περίοδο ὁ φιλομαθής νέος εἶχε γνωριστεῖ καί μέ χριστιανούς, καί ἄρχισε καί ἀπό αὐτούς νά μαθαίνει τά τῆς νέας θρησκείας.
Οἱ γονεῖς πού ἔβλεπαν στό μεταξύ τό παιδί τους νά μεγαλώνει καί νά φτάνει στήν κατάλληλη ἡλικία γιά ἀποκατάσταση, ἄρχισαν νά τοῦ μιλοῦν γιά γάμο καί νά τόν ἐκβιάζουν νά νυμφευτεῖ. Μά ὁ καλός καί μεγαλεπήβολος νέος πού διψοῦσε γιά ἄλλη ζωή, ζωή ἀνώτερη, τούς παράτησε καί ἔφυγε κρυφά ἀπό τή Ρώμη μ’ ἕνα καράβι, πού ταξίδευε στήν Κύπρο. Κάποιο πρωινό τό καράβι ἔφτασε καί ἀγκυροβόλησε στόν Λιμνίτη, ἕνα λιμάνι πού βρίσκεται στή βόρεια ἀκτή τῆς νήσου καί ἀπέχει τέσσερα περίπου μίλια ἀπό τήν πόλη τῶν Σόλων. Τήν πόλη αὐτή, ὅπως εἶναι γνωστό, ἔκτισε ὁ βασιλιάς τῆς Αἴπειας Φιλόκυπρος, τό πρῶτο τέταρτο τοῦ ἕκτου αἰῶνος π.Χ. πρός τιμή τοῦ μεγάλου νομοθέτου τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ Σόλωνα, πού ἐπισκέφθηκε τότε τήν Κύπρο. Στήν πόλη αὐτή ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ κανόνισε, ὥστε ὁ Αὐξίβιος νά συναντηθεῖ μέ τόν ἀπόστολο Μᾶρκο καί νά γίνει μαθητής του. Ὁ νεαρός ἀπόστολος ἦταν μόνος του, γιατί ὁ σύντροφός του, καί ἀρχηγός τῆς ἱεραποστολικῆς ὁμάδας, Κύπριος ἀπόστολος Βαρνάβας εἶχε ὑποστεῖ στό μεταξύ τόν μαρτυρικό θάνατο στή Σαλαμίνα. Τόν εἶχαν λιθοβολήσει ἕνα βράδυ οἱ Ἰουδαῖοι.

Κοντά στόν εὐαγγελιστή Μᾶρκο ὁ νεαρός προσήλυτος Αὐξίβιος συμπλήρωσε τίς γνώσεις του γιά τή νέα πίστη, δέχτηκε τό βάπτισμα καί χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος. Ἀπό τή στιγμή αὐτή στήν ψυχή του ἕνας πόθος φλογερός καί ἱερός εἶχε ἀνάψει δυνατά. Ὁ πόθος νά μεταδώσει τόν θησαυρό πού βρῆκε καί σέ ἄλλους. Νά βοηθήσει καί ἄλλους νά γνωρίσουν τόν Χριστό καί νά μοιραστοῦν μαζί του τήν ἀνεκλάλητη χαρά του.
Στόν πόθο του ὅμως αὐτό τόν ἱερό καί ἅγιο παρουσιαζόταν ἐμπόδιο τρανό καί ἀνυπέρβλητο μία ὑπόδειξη – ἐντολή, πού τοῦ ἔκαμε ὁ δάσκαλός του, ὁ ἀπόστολος Μᾶρκος.
– Προσπάθησε, τοῦ εἶχε πεῖ, νά ἐπιβληθεῖς στούς γύρω σου πρῶτα μέ τό παράδειγμά σου καί τά ἔργα σου καί ὕστερα μέ τά λόγια καί τή διδασκαλία σου.
Τήν ὑπόδειξη αὐτή ὁ ἅγιος μας τήν σεβάστηκε καί τήν τήρησε πιστά. Εἶχε μάθει πώς ἡ ὑπακοή εἶναι μεγάλη ἀρετή γιά τόν χριστιανό. Γι’ αὐτό καί δέν θέλησε νά τήν ἀγνοήσει. Ἀφοῦ ἀποχαιρέτησε τόν εὐαγγελιστή καί πνευματικό πατέρα καί ὁδηγό του Μᾶρκο, πού ἀναχώρησε γιά τήν Αἴγυπτο, ὁ νεοφώτιστος μαθητής ἔφυγε καί αὐτός ἀπό τόν Λιμνίτη, κι ἦρθε στούς Σόλους. Ἐκεῖ κοντά στόν μεγάλο καί καλλιμάρμαρο ναό τῆς πόλης πού ἦταν ἀφιερωμένος στόν πατέρα «τῶν θεῶν καί τῶν ἀνθρώπων», τόν Δία, συνάντησε ὁ ἅγιος μας τόν εἰδωλολάτρη ἱερέα, πού μόλις τόν εἶδε καί ἀντιλήφθηκε πώς ἦταν ξένος, τόν κάλεσε γιά νά τόν φιλοξενήσει.
Στό σπίτι τοῦ ἱερέα ὁ μακάριος Αὐξίβιος ἔμεινε ἀρκετό καιρό χωρίς νά μιλήσει ποτέ σέ κανένα γιά τή χριστιανική του ἰδιότητα.
Κάποια μέρα πού ὁ εἰδωλολάτρης ἱερέας ἐπέστρεψε ἀπό τόν ναό, ὁ Αὐξίβιος ἀποφάσισε νά διακόψει τή σιωπή.
– Γιατί λατρεύετε καί προσκυνᾶτε σάν θεούς τίς πέτρες καί τά μάρμαρα, τοῦ εἶπε; Ὀφθαλμούς ἔχουσι, μά δέν βλέπουσι. Ὦτα ἔχουσι, μά δέν ἀκούουσι οὔτε καί ἀντιλαμβάνονται τίς προσευχές τίς ὁποῖες κάμνετε, καί τίς θυσίες πού τούς προσφέρετε. Ὁ Θεός τῶν χριστιανῶν, ὅπως ἔχω ἀκούσει, εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός. Αὐτός ἔχει δημιουργήσει ὅλο τόν κόσμο μέ μόνο τόν λόγο του. Αὐτός δημιούργησε καί τό ἀνθρώπινο γένος ἀπό ἕνα ζευγάρι. Ὁ Θεός δημιούργησε τόν ἄνθρωπο γιά νά εἶναι εὐτυχισμένος. Γιά τήν εὐτυχία του, τόν ἔβαλε σ’ ἕνα θαυμάσιο κῆπο, τόν Παράδεισο μέσα στόν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος μέ λίγη δουλειά θά μποροῦσε νά βρίσκει, ὅτι τοῦ χρειαζόταν γιά τήν εὐτυχία του. Γιά νά εἶναι ὄμορφη ἡ ζωή του καί νά ἔχει νόημα, τοῦ ἔδωσε καί μία ἐντολή, ἕνα νόμο. Τοῦ εἶπε νά τρώγει ἀπό τούς καρπούς ὅλων τῶν δένδρων τοῦ Παραδείσου. Νά μήν τρώγει μόνο ἀπό τούς καρπούς ἑνός δένδρου, πού τό ὀνόμασε «δένδρον τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ κάκου». Μέ τήν ὑπακοή τους οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι στήν ἐντολή αὐτή τοῦ Θεοῦ, θά μποροῦσαν νά τελειοποιηθοῦν στήν ἀρετή καί νά ὁμοιάσουν μέ τόν Δημιουργό τους. Νά γίνουν ἅγιοι, ὅπως Ἅγιος εἶναι καί Αὐτός. Δυστυχῶς οἱ πρωτόπλαστοι, ἔτσι λέμε τούς πρώτους ἀνθρώπους, δέν τήρησαν τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ γιά πολύ καιρό.
Τήν παράβηκαν. Παράκουσαν. Καί μέ τήν παρακοή τους ἔχασαν τόν Παράδεισο. Μόνο αὐτό; Κάτι περισσότερο. Μπῆκε καί τό κακό στόν κόσμο μέ ἀποτέλεσμα ὁ βασιλιάς τῆς δημιουργίας, ὁ ἄνθρωπος νά γίνει σάν τά ἄλογα ζῶα. Νά κάμει σκοπό του τό φαγητό καί τό ποτό καί τήν ἱκανοποίηση τῶν πόθων καί τῶν ὁρμῶν του. Καί ὅταν δέν ἔβρισκε τά μέσα, τότε δέν εἶχε παρά νά κλέβει, νά ἀδικεῖ, νά σκοτώνει. Νά σκοτώνει καί αὐτούς τούς δικούς του. Νά σκοτώνει τ’ ἀδέλφια του, τόν σύντροφό του, τά παιδιά του.
Ἀπό τό κατάντημα αὐτό ὁ καλός Θεός θέλησε νά σώσει στίς ἡμέρες μας τά πλάσματά του. Αὐτός, γιά τόν ὁποῖο μᾶς μίλησαν οἱ μεγάλοι σοφοί μας, ᾖρθε. Ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος καί ᾖρθε. Γεννήθηκε σάν ἄνθρωπος, μεγάλωσε σάν καί ἐμᾶς, δίδαξε, πέθανε, ἀναστήθηκε, ἀναλήφθηκε στόν Οὐρανό καί θά ξανάρθει νά μᾶς κρίνει. Νά τιμωρήσει τό κακό καί νά βραβεύσει τό καλό.
Τά ἁπλά τοῦτα λόγια τοῦ ἁγίου συγκίνησαν τόν καλοκάγαθο εἰδωλολάτρη ἱερέα, πού ὄχι μόνο ἔπαψε σέ λίγο νά θυσιάζει στούς ψεύτικους καί ἀνύπαρκτους θεούς, τά εἴδωλα, ἀλλά καί ἄρχισε νά ζητᾷ νά μάθει περισσότερα γιά τόν Θεό τῶν χριστιανῶν. Καί ὁ ἱεραπόστολος συνέχισε νά τόν διδάσκει. Ἡ κατήχηση κράτησε κάμποσες μέρες. Τό ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε θριαμβευτικό. Ἕνα βράδυ ὁ κατηχούμενος ἀσπάστηκε τήν καινούργια πίστη καί βαπτίστηκε στό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Στό πρόσωπό του ἡ χριστιανική Ἐκκλησία βρῆκε ἀκόμη ἕνα ζηλωτή ἐργάτη, ἕνα ἐργάτη μέ κῦρος καί παλμό.
Λίγες μέρες μετά τό περιστατικό τοῦτο, ὁ ἅγιος μας δέχθηκε στούς Σόλους τήν ἐπίσκεψη τοῦ ἱεροῦ Ἠρακλειδίου, ἐπισκόπου τῆς Ταμασοῦ. Ἀφορμή γιά τήν ἐπίσκεψη ἔδωκε τοῦτο τό γεγονός.
Ὁ ἀπόστολος Μᾶρκος μετά τήν ἀναχώρησή του ἀπό τήν Κύπρο, πῆγε στήν Ἀλεξάνδρεια. Ἀπό ἐκεῖ, ἀφοῦ ἵδρυσε τήν πρώτη Ἐκκλησία στήν πολυάνθρωπο ἐκείνη πόλη, ἔφυγε γιά νά βρεῖ τόν ἀπόστολο Παῦλο. Ἡ εὐγενική ψυχή τοῦ νεαροῦ ἀποστόλου ἔνοιωθε τήν ἀνάγκη νά συναντήσει τόν πολύπειρο ἀπόστολο καί νά συζητήσει μαζί του μερικά προβλήματα τοῦ χριστιανικοῦ ἔργου. Μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ συνάντηση πραγματοποιήθηκε γρήγορα. Καί οἱ δύο ἀπόστολοι ἀφοῦ ἀντήλλαξαν ἀσπασμό χριστιανικῆς ἀγάπης, ἄρχισαν μέ μεγάλο ἐνδιαφέρον νά συνομιλοῦν γιά τήν Κύπρο. Κατά τή συνομιλία ὁ Μᾶρκος ἀποκάλυψε στό φλογερό ἀπόστολο τό μαρτυρικό τέλος τοῦ φίλου του ἀποστόλου Βαρνάβα καί τοῦ φανέρωσε πώς στήν Κύπρο δέν ἦταν ἄλλος ἀπόστολος γιά νά συνεχίσει τό ἔργο τους. Ὁ θεῖος Παῦλος, σάν ἄκουσε τή δυσκολία, ἔσπευσε ἀμέσως νά στείλει στό πολύπαθο νησί τούς συνεργάτες του Ἐπαφρά καί Τυχικό καί μερικούς ἄλλους. Τούς ἔστειλε στόν Ἠρακλείδιο μέ ἐπιστολή στήν ὁποία τοῦ ἔγραφε, νά ἐγκαταστήσει τόν μέν Ἐπαφρά ἐπίσκοπο στήν Πάφο, τόν Τυχικό στή Νεάπολη, δηλαδή τή Λεμεσό καί τόν Αὐξίβιο στούς Σόλους χωρίς ὅμως νά τόν χειροτονήσει.
Καί ὁ λόγος; Γιατί ὁ Αὐξίβιος ἦταν χειροτονημένος ἀπό τόν ἀπόστολο Μᾶρκο.
Ὁ ἅγιος Ἠρακλείδιος μόλις πῆρε τήν ἐπιστολή, φρόντισε νά κάμει ὅ,τι τοῦ ἔγραφε ὁ μακάριος Παῦλος καί πῆγε νά συναντήσει τόν Αὐξίβιο. Ἡ συνάντηση ὑπῆρξε συγκινητική. Οἱ ἱεροί ἄνδρες «ἠσπάσθησαν ἀλλήλους φιλήματι ἁγίῳ» καί ἄρχισαν μέ ἀγάπη καί κατανόηση νά συζητοῦν. Ὁ Ἠρακλείδιος μέ τήν εὐκαιρία αὐτή, ἀφοῦ ἄκουσε τόν Αὐξίβιο, τόν συμβούλεψε νά φανερώσει πιά τήν ἰδιότητά του καί ν’ ἀρχίσει νά ἐργάζεται μέ ζῆλο γιά τήν πνευματική ἀναγέννηση τῶν συμπολιτῶν του.
Τό κήρυγμα τοῦ Αὐξιβίου προβαλλόμενο ἔντονα καί ἀπ’ τήν ἅγια ζωή του καί τά πολλά θαύματα μέ τά ὁποῖα τόν χαρίτωσε ὁ Κύριος, ἔφερε καταπληκτικά ἀποτελέσματα. Συνεχῶς τό μικρό ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ πλήθαινε· πλήθαινε καί γινόταν λαός πολύς. Τά διάφορα σπίτια στά ὁποῖα μαζεύονταν ὡς τότε οἱ χριστιανοί, γιά νά ἐκτελοῦν τά θρησκευτικά τους καθήκοντα, μίκραιναν καί δέν τούς χωροῦσαν. Μία ἀνάγκη πρόβαλε ἀπαιτητική: Ἡ δημιουργία ἐνός εἰδικοῦ χώρου γιά τίς συναθροίσεις τῶν πιστῶν. Τό κτίσιμο μιᾶς ἐκκλησίας.
Ἕνα πρωινό μετά τή συνηθισμένη συγκέντρωση ὁ θεῖος Ἠρακλείδιος παράλαβε τόν ἅγιο Αὐξίβιο καί ἀφοῦ ἀνέπεμψε μαζί του θερμή προσευχή, χάραξε σέ κάποιο τόπο τόν χῶρο ἐκκλησίας, τοῦ ἔδωκε τίς τελευταῖες συμβουλές καί τόν ἀποχαιρέτησε.
Ὁ ἱερός Ἠρακλείδιος ἀναχώρησε μέ τή συνοδεία του γιά τήν πατρίδα του. Καί ὁ μακάριος Αὐξίβιος ρίχτηκε μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς του στό ἔργο πού ἔλαβε. Καί νά! Μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, σέ λίγο χρόνο, μία ὄμορφη ἐκκλησία ὑψώθηκε στήν πόλη τῶν Σόλων. Μέσα σ’ αὐτή μέ προθυμία καί ἐνθουσιασμό μαζεύονταν οἱ πιστοί καί οἱ προσήλυτοι τίς ὁρισμένες μέρες γιά ν’ ἀκούσουν τά ρήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς.
Μία βραδιά ἐκεῖ πού ὁ ἅγιος Αὐξίβιος δίδασκε πρόσεξε μέσα στό πλῆθος μία γνωστή του ἀγαπημένη μορφή. Ἦταν ὁ ἀδελφός του Θεμισταγόρας πού εἶχε ἔλθει ἀπό τή Ρώμη μέ τή σύζυγό του, τήν ἐνάρετη Τιμώ, γιά νά τόν βρεῖ. Ἡ συνάντηση τῶν ἀδελφῶν ὕστερα ἀπό τόσο καιρό ὑπῆρξε πολύ – πολύ συγκινητική. Ὁ Αὐξίβιος κράτησε κοντά του τό ἀγαπητό ζευγάρι. Τό κατήχησε μέ ἰδιαίτερη χαρά στή χριστιανική πίστη καί κάποια βραδιά προχώρησε στή βάπτισή του. Μετά χειροτόνησε τόν Θεμισταγόρα πρεσβύτερο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Σόλων καί τή γυναῖκα του διακόνισσα γιατί ὕστερα ἀπό τό βάπτισμα οἱ δυό σύζυγοι ἔζησαν πιά σάν ἀδελφοί.
Ἡ συστηματική ἐργασία τοῦ ἁγίου Αὐξιβίου πού συνοδευόταν ἀπό μία πολύ προσεκτική καί ἐνάρετη ζωή, μαζί μέ τά πολλά του θαύματα ἔγινε ἀφορμή, ἡ πρώτη ἐκκλησία πού κτίστηκε, νά εἶναι σέ λίγο χρόνο πολύ μικρή γιά νά ἐξυπηρετήσει τά πλήθη τῶν πιστῶν τῆς ἱστορικῆς πόλεως. Μέ τή βοήθεια ὅλων τῶν χριστιανῶν μία νέα προσπάθεια ἀναλήφθηκε. Καί τή μικρή ἐκκλησία πολύ γοργά ἀντικατέστησε μία καινούργια πολύ πιό μεγάλη καί ὡραῖα.
Ἀλήθεια! Τί δέν κάνει ἡ ὁμόνοια, ὁ ζῆλος τῶν πιστῶν καί ἡ ἁγία ζωή;
Ἀνθρώπους μέ φλογερό ζῆλο καί ἁγία ζωή χρειάζεται καί ἡ ἐποχή μας, γιά ν’ ἀλλάξει καί νά ὀρθοποδήσει. Μά τούς ἀνθρώπους μέ τήν ἐνάρετη καί ἁγία ζωή μόνο ἕνας μπορεῖ νά τούς δημιουργήσει: Ὁ Χριστός.
Κοντά στόν νεοποιό Χριστό καλεῖται νά τρέξει καί νά σταθεῖ ὁ καθένας πού θέλει καί ποθεῖ ἀληθινά νά γίνει ὁ καινούργιος καί πραγματικά κοινωνικός ἄνθρωπος.
Τά ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας πού συνέστησε ὁ Κύριος καί προπαντός τά ἁγιαστικά Μυστήρια πού λέγονται: Μετάνοια, Ἐξομολόγηση καί Θεία Εὐχαριστία εἶναι δύο μέσα μοναδικά γιά νά πραγματώσει ὁ ἄνθρωπος, ὁ κάθε ἄνθρωπος, ἐκεῖνο πού ἔλεγαν oἱ πρόγονοι καί πατέρες μας: «Τί ὄμορφο πρᾶγμα εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶναι ἄνθρωπος». Τότε, αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων τό παράδειγμα ἀποτελεῖ τό ζωντανότερο κήρυγμα, κήρυγμα πολύ πιό εὔγλωττο καί ἀπό τά ὡραιότερα λόγια. Τέτοιο ἦταν τό κήρυγμα τοῦ μεγάλου ἁγίου μας, τοῦ ἱεροῦ Αὐξιβίου. Κέρδισε τήν ἐμπιστοσύνη τῶν συμπολιτῶν του μέ τήν ἅγια ζωή του. Πενήντα ὁλόκληρα χρόνια ἔζησε σάν ἀρχιερέας διδάσκοντας καί νουθετώντας τό ποίμνιό του.
Πρίν κλείσει τά μάτια ὅρισε σάν διάδοχο καί ἀντικαταστάτη του στόν ἐπισκοπικό θρόνο τῶν Σόλων τόν μαθητή καί συνεργάτη του Αὐξίβιο.
Αὐτός τόν κατήχησε καί τόν βάπτισε καί τοῦ ἔδωκε καί τ’ ὄνομά του. Μετά ἀφοῦ ἀποχαιρέτησε μέ δάκρυα στοργῆς καί ἀγάπης κλῆρο καί λαό παρέδωκε τό πνεῦμα.
Οἱ χριστιανοί πένθησαν τόν πνευματικό τους πατέρα καί τόν κήδεψαν μέ πολύ σεβασμό καί ἐπιμέλεια.
Ὁ τάφος τοῦ ἁγίου ἔγινε «ἰατρεῖον νοσημάτων ἄμισθον καί θλιβομένων ψυχῶν παραμύθιον».
Χιλιάδες πιστοί ἀπό ὅλη τή νῆσο προσέρχονται κάθε χρόνο μ’ εὐλάβεια στή χάρη του γιά νά ζητήσουν μέ δάκρυα τήν μεσιτεία καί τήν βοήθειά του. Ἀληθινά! Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ!.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἀποστόλων τήν χάριν ὡς τοῦ Πνεύματος ὄργανον, διά Μάρκου τοῦ θείου, θησαυρίσας, Αὐξίβιε, ἐδείχθης Ἱεράρχης εὐκλεής, καί πρόεδρος τῶν Σόλων καί ποιμήν διά τοῦτό σου τήν μνήμην, τήν ἱεράν τιμῶμεν ἀνακράζοντες, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 106 επισκέπτες και κανένα μέλος

Εμφανίσεις Άρθρων
1155850

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ