diax
Agioi1

Ἅγιος Νήφων Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (11 Αυγούστου)

15 Ἅγιος Νήφων, καταγόταν ἀπό τήν Πελοπόννησο. Τούς γονεῖς του τούς ἔλεγαν Μανουήλ καί Μαρία. Τό κοσμικό του ὄνομα ἦταν Νικόλαος.
Ἀκολούθησε ἕναν μοναχό, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν Ἀντώνιος καί χρίστηκε καί αὐτός μοναχός. Τήν μοναχική του ζωή τήν ξεκίνησε στήν Ἐπίδαυρο ἀλλάζοντας τό κοσμικό του ὄνομα σέ Νήφων. Ὅταν ὁ μοναχός Ἀντώνιος ἀπεβίωσε, ὁ Νήφων πῆγε στό κάστρο τῆς Βᾶρδας. Ἐκεῖ γνώρισε τόν ἐνάερο Ἁγιορείτη Ζαχαρία, τόν ὁποῖο ἀκολούθησε καί ἔτσι ἐγκαταστάθηκε στήν Μονή τῆς Θεοτόκου, στήν Ἀχρίδα.
Ὅταν ὁ Ζαχαρίας ἐκλέχτηκε ἀρχιεπίσκοπος Ἀχρίδας, ὁ Νήφων ἀποσύρθηκε στήν Μονή Διονυσίου στό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου καί χειροτονήθηκε διάκονος καί στή συνέχεια ἱερέας. Στή συνέχεια κλήθηκε νά γίνει Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης καί μετά τό θάνατο τοῦ Ζαχαρία ἀνέλαβε τόν Οἰκουμενικό θρόνο.
Ὁ Νήφων ἀνέβηκε συνολικά δυό φορές στή θέση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀχρίδας. Τήν τρίτη φορά πού τοῦ προτάθηκε νά ἐπανενθρονηστεῖ, ἀρνήθηκε καί ἀποσύρθηκε στή Μονή ὅπου καί ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ἔργοις ἔλαμψας, τῆς εὐσέβειας, πᾶσαν ηὔγασας, τήν Ἐκκλησίαν, τῆς ταπεινώσεως τρόποις ὑψούμενος· ἀσκητικῶς δοξασθεῖς γάρ ἐν Ἄθωνι, Πατριαρχῶν καλλονή ἐχρημάτισας. Νήφων ἔνδοξε, θείων χαρίτων ἔμπλησον, τούς πίστει καί πόθῳ σε μεγαλύνοντας.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τῆς Ἐκκλησίας λύχνος ὤφθης παμφαέστατος
Τῇ καθαρότητι σοφέ τῆς πολιτείας σου
Τάς τοῦ Πνεύματος ἐλλάμψεις καταπλουτήσας·
Ἀλλ’ ὡς σκεῦος ἀρετῶν καί ὑπωτύπωσις
Καθοδήγησον ἡμᾶς πρός βίον κρείττονα
Τούς βοῶντάς σοι, χαίροις Νήφων Πατήρ ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.
Τῶν Ἀρχιερέων τήν καλλονήν, καί τῆς Ἐκκλησίας, τόν φωστῆρα τόν φαεινόν, τό τοῦ Ἄθω κλέος, καί ἀρετῶν τόν πλοῦτον, τιμῶμέν σε ἐκ πόθου, Νήφων Πατήρ ἡμῶν.

Ἅγιος Εὖπλος ὁ Μεγαλομάρτυρας ὁ Διάκονος (11 Αυγούστου)

5ζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰῶνα μ.Χ., ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Διοκλητιανός.
Γεννήθηκε στήν Κατάνη τῆς Σικελίας, ὅπου ἦταν καί διάκονος τῆς ἐκεῖ Ἐκκλησίας. Θερμός κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου ὁ Εὖπλος, προσπαθοῦσε νά στερεώσει τήν πίστη τῶν διωκόμενων χριστιανῶν καί τούς προέτρεπε νά προτιμοῦν τά πιό φρικτά μαρτύρια παρά νά ἀρνηθοῦν τόν Χριστό. Διότι «εἰ ὑπομένομεν, καί συμβασιλεύσομεν εἰ ἀρνούμεθα. Κακεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς». Ἐάν, δηλαδή, δείχνουμε ὑπομονή, τότε καί θά βασιλεύσουμε μαζί μ’ Αὐτόν (τόν Χριστό). Ἐάν, ὅμως, Τόν ἀρνούμαστε, καί Ἐκεῖνος θά μᾶς ἀρνηθεῖ.
Οἱ εἰδωλολάτρες, βλέποντας αὐτή τήν δραστηριότητα τοῦ Εὔπλου, τόν κατήγγειλαν στόν Ἔπαρχο Καλβισιανό. Αὐτός προσπάθησε μέ συζήτηση νά πείσει τόν Εὖπλο ὅτι ἦταν μωρία νά πιστεύει στόν Τριαδικό Θεό καί ἔπρεπε τό συντομότερο νά Τόν ἀρνηθεῖ. Ὁ Εὖπλος ἀκαταμάχητος συζητητής, διέλυσε ἕνα πρός ἕνα ὅλα τά ἐπιχειρήματα τοῦ ἐπάρχου.
Ὁ Καλβισιανός, ἀφοῦ εἶδε ὅτι δέν τά ἔβγαζε πέρα μέ τόν Εὖπλο, διέταξε καί τοῦ ἔσχισαν τίς σάρκες μέ σιδερένια νύχια. Κατόπιν τοῦ ἔσπασαν τίς κνῆμες μέ σφυριά καί στό τέλος τόν ἀποκεφάλισαν. Ἐνῷ ὁ Εὖπλος ἐξακολουθοῦσε νά μήν ἀρνεῖται τόν Χριστό, μέχρι καί τήν τελευταία του πνοή.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάβαλε.
Ὡς θεῖος διάκονος, τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, ὁσίως διήγαγες, τά πρός Θεόν καί πιστῶς, καί ἤθλησας ἄριστα· σύ γάρ ἐν τῷ πελάγει, τῶν ποικίλων ἀγώνων, εὔπλοος ἀνεδείχθης, παμμακάριστε Εὖπλε. Καί νῦν ἡμᾶς πρός λιμένα, θεῖον κυβέρνησον.

Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Τούς νόμους τοῦ Χριστοῦ, ταῖς χερσί περιφέρων, ἐπέστης ἐκβοῶν, τοῖς ἐχθροῖς ἐν σταδίῳ· Αὐτόκλητος πάρειμι, ἐναθλήσων στερρότατα· ὅθεν κλίνας σου, περιχαρῶς τόν αὐχένα, ὑποδέδεξαι, τήν ἐκτομήν τήν τοῦ ξίφους, τελέσας τόν δρόμον σου.

Μεγαλυνάριον.
Ἄθλους διανύσας μαρτυρικούς, καί λύθροις αἱμάτων, πορφυρώσας τήν σήν στολήν, τῷ Χριστῷ παρέστης, ὡς Μάρτυς τροπαιοῦχος, ὦ Εὖπλε Διακόνων, τό ἐγκαλλώπισμα.

Ἀνάμνηση Θαύματος Ἁγίου Σπυρίδωνα (11 Αυγούστου)

16Πρόκειται γιά τήν ἐκδίωξη τῶν Ἀγαρηνῶν μέ θαυματουργικό τρόπο ἀπό τόν Ἅγιο Σπυρίδωνα, ὅταν αὐτοί ἀπειλοῦσαν μέ ὁλοκληρωτική καταστροφή τήν Κέρκυρα τό 1716.


Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ἐπέστης καί ἔσωσας, ἐπιδρομῆς χαλεπῆς, τήν νῆσόν σου Κέρκυραν, τήν προσπεσοῦσαν θερμῶς, τῇ θείᾳ πρεσβεῖᾳ σου. Ὅθεν θαυματοφόρε, Ἱεράρχα Σπυρίδων, αἶνον εὐχαριστίας, σοί προσᾴδοντες πίστει, δεόμεθα τοῦ ῥύεσθαι ἀεί, ἡμᾶς ἐκ πάσης θλίψεως.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τῷ τῆς Κερκύρας νῦν προμάχῳ ὑπανοίγωμεν
Ὡς τροπαιούχῳ νικητῇ τά αἰσθητήρια
Ἀνακράζοντες οἱ δοῦλοί σου, θεοφόρε,
Σοί τῷ ἔχοντι ἀεί τό εὐσυμπάθητον·
Ἐκ βαρβάρων, ὦ Σπυρίδων, περιφρούρησον
Τούς κραυγάζοντας, χαίροις Πάτερ ἀήττητε.

Μεγαλυνάριον.
Τῶν θαυμάτων πέλαγος γεγονώς, πάσης τρικυμίας, ἐν θαλάσσῃ τε καί ἐν γῇ, μέγιστε Σπυρίδων, διάσωζαι εὐχαῖς σου, τούς ἐπικαλουμένους, μέγα σόν ὄνομα.

Ἅγιοι Ἀναστάσιος Πανερὰς καὶ Δημήτριος ὁ Μπεγιάζης οἱ Μάρτυρες (11 Αυγούστου)

15ἱ καλλίνικοι αὐτοί Ἅγιοι Νεομάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, ὁ μέν Ἀναστάσιος, ἡλικίας 20 χρονῶν, καταγόταν ἀπό τούς Ἀσωμάτους, ὁ δέ Δημήτριος, 18 χρονῶν, ἀπό τήν Ἁγιάσο τοῦ νησιοῦ Λέσβου.
Μαρτύρησαν καί οἱ δύο γιά τήν Ἁγία Πίστη τοῦ Χριστοῦ στόν Κασαμπᾶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τό ἔτος 1816 ἢ 1819. Οἱ νεομάρτυρες αὐτοί, ἔκαναν στόν Κασαμπᾶ τό ἐπάγγελμα τοῦ καλαθοποιοῦ, πιθανῶς μάλιστα νά ἦταν καί συγγενεῖς. Ἀλλά συγχρόνως μέ τήν ἐξάσκηση τοῦ ἐπαγγέλματός τους, κήρυτταν τό Εὐαγγέλιο στούς Χριστιανούς, πού ἦταν κάτω ἀπό τόν Τούρκικο ζυγό. Γι’ αὐτόν τόν λόγο οἱ Τοῦρκοι τούς συνέλαβαν, τούς φυλάκισαν καί τούς βασάνισαν φρικτά. Ἐπειδή ὅμως συνέχιζαν νά ὁμολογοῦν καί νά κηρύττουν τήν πίστη τους, τούς ἀπαγχόνισαν κάτω ἀπό ἕναν πλάτανο.
Στό ὄνομα καί τῶν δυό Ἁγίων, ἀνεγέρθηκε στήν Ἁγιάσο μεγαλοπρεπής ναός, ὅπου καί γιορτάζεται ἡ μνήμη τούς, στίς 11 Αὐγούστου.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἁγία Ἰᾶς ἡ Μάρτυς (11 Αυγούστου)

1ν και αρκετά ηλικιωμένη, αἰχμαλωτίσθηκε ἀπό τούς Πέρσες μαζί μέ 9.000 χριστιανούς, πού βασανίστηκαν ποικιλοτρόπως. Μαζί λοιπόν μέ αὐτούς, στάθηκε καί ἡ Ἁγία Ἰᾶς μπροστά στούς ἀρχιμάγους τοῦ βασιλιά τῆς Περσίας καί τιμωρήθηκε μέ διάφορα βασανιστήρια.
Τελικά τήν ἀποκεφάλισαν. Ἡ παράδοση λέει ὅτι, ὅταν τήν ἀποκεφάλισαν ἡ γῆ ἐκείνη, πού δέχτηκε τό αἷμα της, φούσκωσε καί ὑψώθηκε ὑπερφυσικά.
Οἱ δέ δήμιοι, πού τή βασάνισαν, παράλυσαν καί τυφλώθηκαν, καί ὁ ἀέρας γέμισε ἀπό θαυμάσια εὐωδιά.

Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Θαυματουργός Ἀρχιεπίσκοπος Προκοννήσου (Προικοννήσου) (1 Αυγούστου)

5ζησε στά μέσα του 6ου αἰῶνα, ἐπί βασιλέων Ἰουστίνου τοῦ Θράκα καί Ἰουστίνου ἀνεψιοῦ του Ἰουστινιανοῦ τοῦ Μεγάλου.
Λόγω τῆς μεγάλης του ἀρετῆς, ἔγινε ἐπίσκοπος Προκοννήσου ἢ Προικοννήσου, καί πού σήμερα λέγεται Μαρμαράς. Τά ποιμαντικά του καθήκοντα ἐξάσκησε ἄριστα διά τῆς πραότητάς του καί διά τῆς προσευχῆς. Κάποτε μάλιστα θεράπευσε καί τήν κόρη τοῦ βασιλιά Ἰουστινιανοῦ ἀπό δαιμόνιο.
Ἀπεβίωσε εἰρηνικά τήν 1η Αὐγούστου. Ἀργότερα ἡ βασίλισσα Θεοδώρα, πρός ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης στόν Ἅγιο, ἔκτισε Μονή στό ὄνομά του, ἐκεῖ ὅπου βρέθηκε τό ἅγιο λείψανό του. Ἐκεῖ κοντά μάλιστα, βρέθηκε καί πηγή ἁγιάσματος.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx
Programma1

Nisteiodromio1
10 Αυγούστου 2020
Νηστεία 
 
11 Αυγούστου 2020
Νηστεία 
 
12 Αυγούστου 2020
Νηστεία 
 
 
13 Αυγούστου 2020
Νηστεία
 
 
14 Αυγούστου 2020
Νηστεία 
 
  
15 Αυγούστου 2020
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
 
 16 Αυγούστου 2020
Επιτρέπονται όλες οι τροφές

 Ἀγαπητα μου παιδιά

stefanaΣὲ λίγο θὰ σταθῆτε μπροστὰ στὸ ἱερὸ θυσιαστήριο γιὰ νὰ ἑνώσετε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὶς ψυχὲς καὶ τὰ ὄνειρά σας, νὰ ξεκινήσετε μιὰ νέα πορεία, νὰ ἀρχίσετε μιὰ καινούργια ζωή, νὰ θεμελιώσετε μιὰ εὐλογημένη οἰκογένεια. Ἀνθισμένα στεφάνια θὰ στεφανώσουν τὰ μέτωπά σας καὶ θὰ σᾶς συνοδεύσουν σ᾿ αὐτὴ τὴν νέα πορεία σας καὶ τὴν καινούργια ζωή σας οἱ εὐλογίες τῶν λειτουργῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀγάπη καὶ οἱ εὐχὲς τῶν γονέων σας, τῶν ἀδελφῶν, τῶν συγγενῶν, τῶν φίλων σας ὅλων ἐκείνων ποὺ σᾶς ἀγαποῦν. Ὅλοι θὰ σᾶς καμαρώνουν καὶ θὰ στηρίζουν σὲ σᾶς μεγάλες προσδοκίες καὶ ὄνειρα. Εὐχὴ καὶ προσευχὴ ὅλων θὰ εἶναι ἡ πορεία ποὺ ἀρχίζετε νὰ εἶναι γαλήνια καὶ εἰρηνική. Νὰ σᾶς ὁδηγήσει στὴν ἐπιτυχία. Στὴν ἐκπλήρωση τῶν ὀνείρων σας καὶ στὴν πραγμάτωση τῶν προσδοκιῶν σας.

Ὅμως πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι στὴ ζωὴ δὲν εἶναι πάντα ὅλα ρόδινα. Ἔρχονται συχνὰ προβλήματα καὶ δυσκολίες. Τὴν θάλασσα τοῦ βίου πολλὲς φορὲς ἀναστατώνουν θύελλες καὶ καταιγίδες. Κάποτε τὰ ὄνειρα σβήνουν καὶ οἱ ἐλπίδες διαψεύδονται. Αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες γιὰ νὰ σταθῆτε ὄρθιοι καὶ νὰ μὴ λυγίσετε, στηριχθῆτε στὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ». Θὰ παίρνετε τότε δύναμη καὶ ὑπομονή. Θὰ διατηρῆτε ἀμείωτη τὴν ἀγάπη σάς, ἀταλάντευτο τὸν ἀλληλοσεβασμό σας, ἀρραγῆ τὴν ἑνότητά σας.

Ὅπως κατὰ τὴν Ἱεροτελεστία τοῦ Γάμου σας πίνετε τὸ ἴδιο κρασὶ ἀπὸ κοινὸ ποτήρι, ἔτσι νὰ μοιράζεσθε ἀπὸ κοινοῦ στὴν ὑπόλοιπη ζωή σας τὶς χαρὲς καὶ τὶς πίκρες τοῦ βίου. Καὶ τότε οἱ λῦπες θὰ μειώνονται καὶ οἱ χαρὲς θὰ πολλαπλασιάζονται. Οἱ καρδιές σας θὰ θερμαίνονται ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ. Ἑνωμένοι καὶ δυνατοὶ θὰ διασχίζετε τὸ πέλαγος τῆς ζωῆς. Θὰ παλεύετε καὶ θὰ νικᾶτε. Ὁ Θεὸς θὰ σᾶς προστατεύει καὶ ἡ Παναγία θὰ σᾶς σκεπάζει. Κανένας καὶ τίποτα δὲν θὰ μπορεῖ νὰ σᾶς ὁδηγήσει στὸ ναυάγιο. Καὶ νὰ εἶστε σίγουροι ὅτι θὰ φτάσετε ἀσφαλεῖς στῆς χαρᾶς τὸ λιμάνι. Θὰ ζήσετε στερωμένοι καὶ εὐτυχισμένοι καὶ θὰ καμαρώσετε παιδιά, ἐγγόνια καὶ δισέγγονα «ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σας». Αὐτὸ σᾶς εὔχομαι ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου.

Μὲ ὅλη μου τὴν ἀγάπη

ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ
1. Οἱ ἀναμμένες λαμπάδες φέρουν στὴ μνήμη μας τὶς πύρινες φλόγες τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔτσι οἱ μελλόνυμφοι προσκαρτεροῦν τὴν κάθοδο τῆς Θείας Χάριτος γιὰ τὴν δική τους Πεντηκοστή.

2. Τὸ δακτυλίδι, συμβολίζει τὸν δεσμὸ τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας καθὼς καὶ τὴν εὐλογία ποὺ παίρνει τὸ ζευγάρι ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα γιὰ νὰ θεμελιώσει μιὰ νέα οἰκογένεια.

3. Τὸ κοινὸ ποτήριο συμβολίζει τὴν κοινὴ ἀντιμετώπιση τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸ ζευγάρι. Θὰ γευθοῦν καὶ θὰ μοιρασθοῦν τὶς ἴδιες χαρὲς καὶ τὶς ἴδιες λῦπες, ποὺ τοὺς ἐπιφυλάσσει ὁ βίος, ἀφοῦ οἱ δρόμοι τους ἑνώθηκαν σὲ ἕνα.

4. Ὁ κυκλικὸς χορός, γύρω ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο ἐκφράζει τὴ χαρὰ τῶν νεόνυμφων καὶ τὴν ὑπόσχεση νὰ περιστρέφεται ἡ ζωή τους γύρω ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.

5. Οἱ στέφανοι εἶναι τὰ ἔπαθλα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἁγνότητας ποὺ ἔφτασαν ὡς τὴν κατάκτηση τῆς νίκης.