diax
Agioi1

Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ἡγιασμένος ὁ Ταβεννησιώτης (16 Μαΐου)

15 Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ἡγιασμένος, ὁ ὁποῖος ἤκμασε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (361 – 363 μ.Χ.), καταγόταν ἀπό τήν Αἴγυπτο καί γεννήθηκε ἀπό γονεῖς πλούσιους. Σέ νεαρή ἡλικία ἀκολούθησε τόν Ὅσιο Παχώμιο († 15 Μαΐου) στή Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου καί ἐντάχθηκε ὑπό τήν πνευματική καθοδήγησή του, ἐνῷ ἀναδείχθηκε ἕνας ἀπό τούς πλέον ἀγαπητούς μαθητές αὐτοῦ. Πιστός μιμητής τοῦ διδασκάλου του στόν μοναχικό βίο, τόν διαδέχθηκε μετά τήν κοίμησή του στήν ἡγουμενία τῆς μονῆς. Γιά τήν ἁγνότητα τοῦ βίου του καί τήν ἁγιοσύνη του προικίσθηκε ἀπό τόν Θεό μέ τήν χάρη τῆς θαυματουργίας. Γιά τήν τέλεια δέ ψυχική καί σωματική καθαρότητά του ἔλαβε τόν τίτλο Ἡγιασμένος.
Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 367 μ.Χ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Δῶρον πέφηνας, ἁγιωσύνης, τόν πανάγιον, δοξάσας Λόγον, ἡγιασμένε θεόφρον Θεόδωρε· ὅθεν βλυστάνεις ἐκ θείας χρηστότητος, ἁγιασμόν ἀληθῆ τοῖς βοῶσί σοι. Πάτερ Ὅσιε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τόν ἐν Ἁγίοις ἀληθῶς ἀναπαυόμενον
Τοῖς σοῖς ὁσίοις θεραπεύσας κατορθώμασιν
Ἁγιότητος ἐδείχθης λαμπρόν δοχεῖον.
Ἀλλ’ ἁγίασον παμμάκαρ τῇ σῇ χάριτι
Καί ἡμῶν τάς διανοίας καί τά σώματα
Τῶν βοώντων σοι, χαίροις Πάτερ Θεόδωρε.

Μεγαλυνάριον.
Σῶμα καί καρδίαν ἁγιασθείς, τῷ ἀμέμπτῳ βίῳ, ὡς τοῦ Πνεύματος ἐραστής, Τρισηλίου δόξης, ἡγιασμένον σκεῦος, ἐν τοῖς Ὁσίοις ὤφθης, Πάτερ Θεόδωρε.

Ἅγιος Νικόλαος ὁ Α’ ὁ Μυστικὸς, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (16 Μαΐου)

15 Ἅγιος Νικόλαος καταγόταν ἀπό εὔπορη καί ἀριστοκρατική οἰκογένεια τῆς Κάτω Ἰταλίας καί ἤκμασε περί τό τέλος τοῦ 9ου καί πρῶτο ἥμισυ τοῦ 10ου αἰῶνος μ.Χ. Σέ νεαρή σχετικά ἡλικία ἔλαβε τό ἀξίωμα τοῦ συγκλητικοῦ καί χρημάτισε σύμβουλος ἐξ ἀπορρήτων τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος ΣΤ’ τοῦ Σοφοῦ. Γι’ αὐτό καί ἐπονομάσθηκε καί «Μυστικός». Ὅμως ὁ Νικόλαος, ἀπό ἀγάπη πρός τόν μοναχικό βίο, ἔγινε μοναχός στή μονή τῶν Γαλακρηνῶν καί ἀργότερα, γιά τίς πολλές ἀρετές καί τή μόρφωσή του, ἐξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καί χειροτονήθηκε τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 895 μ.Χ., διαδεχόμενος τόν ἀποθανόντα Πατριάρχη Ἀντώνιο Β’ τόν Καυλέα.

Πρῶτο μέλημά του μέ τήν ἐγκατάστασή του στόν πατριαρχικό θρόνο ἦταν ἡ ἀκριβής τήρηση τῶν δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας, γεγονός τό ὁποῖο τόν ἔφερε σέ ἀντίθεση μέ τόν αὐτοκράτορα Λέοντα καί τοῦ στοίχισε προσωρινά τόν πατριαρχικό Θρόνο. Ὁ λόγος ἦταν ὅτι ὁ αὐτοκράτορας, παρά τήν ἀπαγόρευση τῆς Ἐκκλησίας, τέλεσε τέταρτο γάμο μετά τῆς Ζωῆς τῆς Καρβονοψίνας. Μόλις ὁ Πατριάρχης Νικόλαος πληροφορήθηκε τό γεγονός, καθαίρεσε τόν ἱερέα Θωμᾶ πού τέλεσε τό μυστήριο καί ἀφόρισε τόν αὐτοκράτορα. Ὁ Λέων, γιά νά τόν ἐκδικηθεῖ, κατόρθωσε νά τόν ἐκθρονίσει καί ὅρισε ὡς διάδοχό του τόν Εὐθύμιο τόν Α’, ὁ ὁποῖος γιά «λόγους οἰκονομίας», ἀναγνώρισε τόν γάμο τοῦ Λέοντος. Τό γεγονός ἐπέφερε σάλο στήν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διότι τό μεγαλύτερο μέρος τῶν ἀρχιερέων καί τῶν κληρικῶν ἐξακολουθοῦσε νά θεωρεῖ τό Νικόλαο ὡς νόμιμο Πατριάρχη. Πρός κατάπαυση τοῦ σάλου καί γιά τήν εἰρήνευση τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἀδελφός τοῦ Λέοντος, Ἀλέξανδρος, τό 911 μ.Χ., καθαίρεσε ἀπό τόν Πατριαρχικό θρόνο τόν Εὐθύμιο καί ἀποκατέστησε σέ αὐτόν τόν Νικόλαο.
Ἐπί τῆς πατριαρχίας τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἔγινε καί ἡ πρώτη διάταξη τοῦ Μηνολογίου τῶν Ἁγίων τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί ἀπαγορεύθηκε ρητά ὁ τέταρτος γάμος διά τοῦ λεγομένου «Τόμου τῆς Ἑνώσεως».
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 925 μ.Χ. καί ἐνταφιάσθηκε στή μονή τῶν Γαλακρηνῶν.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ὅσιοι Κασσιανὸς καὶ Λαυρέντιος (16 Μαΐου)

15 Ὅσιος Κασσιανός τοῦ Κομέλ ἦταν μαθητής τοῦ Ἁγίου Κορνηλίου τοῦ Κομέλ († 19 Μαΐου) καί ἀσκήτεψε στή μονή τοῦ Κομέλ. Καθημερινά μοχθοῦσε νά μιμηθεῖ τόν πνευματικό του διδάσκαλο σέ ὅλα καί ἀκολουθοῦσε πιστά τόν μοναχικό του κανόνα.
Ὁ Ὅσιος Κασσιανός συμβούλευε τούς μοναχούς νά διάγουν τόν βίο τους μέ φόβο Θεοῦ, νά προσεύχονται ἀδιάλειπτα, νά ἀσχολοῦνται μέ τήν καλλιέργεια τοῦ ἐσωτερικοῦ τους κόσμου καί νά ἀποβάλλουν ὅλες τίς κοσμικές τους σκέψεις, νά εἶναι νηφάλιοι στή σκέψη, ἄγρυπνοι στήν ψυχή καί νά ζοῦν μέ μετάνοια.

Μετά τήν ἐπιστροφή τοῦ Ὁσίου Κορνηλίου στό μοναστήρι, ὁ Ὅσιος Κασσιανός μέ πνευματική χαρά συνάντησε τόν γέροντά του καί παραιτήθηκε ἀπό τήν ἡγουμενία τῆς μονῆς, θέλοντας νά εἶναι ὑποτακτικός στόν γέροντά του, ὅπως πρίν.
Ὁ Ὅσιος Κασσιανός κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1537.
Ὁ Ὅσιος Λαυρέντιος τοῦ Κομέλ ἦταν καί αὐτός μαθητής τοῦ Ὁσίου Κορνηλίου τοῦ Κομέλ. Τό 1538, μέ τή σύσταση τοῦ Ὁσίου Κορνηλίου, ὁμοφώνως ἐξελέγη ἡγούμενος ἀπό τούς ἀδελφούς τῆς μονῆς καί πορεύθηκε μέ βάση τίς πνευματικές νουθεσίες καί ὁδηγίες τοῦ διδασκάλου του.
Παρ’ ὅλες τίς μοναχικές ἀσχολίες του, ὁ Ὅσιος Λαυρέντιος δέν ἐγκατέλειψε τήν προσφιλή σέ αὐτόν ἐργασία, πού ἦταν ἡ ἀντιγραφή ἐκκλησιαστικῶν βιβλίων.
Ὁ Ὅσιος Λαυρέντιος κοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1548.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἅγιος Βουκασίνος ὁ Ὁσιομάρτυρας (16 Μαΐου)

Agios Voukasinos15 Ἅγιος Ὁσιομάρτυς Βουκασίνος ἔζησε κατά τόν 20ο αἰώνα καί γεννήθηκε σέ ἕνα μικρό χωριό, τό Κλέπτσι, κοντά στήν Ἐρζεγοβίνη. Δέν ὑπάρχουν ἐπαρκεῖς ἁγιολογικές πληροφορίες γιά τόν βίο του. Ἐπειδή ἦταν Ὀρθόδοξος μοναχός συνελήφθη κατά τήν διάρκεια τοῦ Β’ Παγκοσμίου πολέμου ἀπό τούς φιλοναζιστές Ρωμαιοκαθολικούς Κροάτες καί ὁδηγήθηκε στό φρικτό στρατόπεδο συγκέντρωσης Γιασένοβατς, ὅπου, ἀρνούμενος νά μεταστραφεῖ στό Ρωμαιοκαθολικισμό, θανατώθηκε μετά ἀπό σκληρά βασανιστήρια.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Programma1

Nisteiodromio1
 
10 Μαΐου 2021 
 
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
 
 11 Μαΐου 2021 
 
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
  
12 Μαΐου 2021
 
Νηστεία- Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος
 
 
13 Μαΐου 2021
Επιτρέπονται όλες οι τροφές
  
14 Μαΐου 2021
Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος
  
 15 Μαΐου 2021
 
Επιτρέπονται όλες οι τροφές 
16 Μαΐου 2021
 Επιτρέπονται όλες οι τροφές

 Ἀγαπητα μου παιδιά

stefanaΣὲ λίγο θὰ σταθῆτε μπροστὰ στὸ ἱερὸ θυσιαστήριο γιὰ νὰ ἑνώσετε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὶς ψυχὲς καὶ τὰ ὄνειρά σας, νὰ ξεκινήσετε μιὰ νέα πορεία, νὰ ἀρχίσετε μιὰ καινούργια ζωή, νὰ θεμελιώσετε μιὰ εὐλογημένη οἰκογένεια. Ἀνθισμένα στεφάνια θὰ στεφανώσουν τὰ μέτωπά σας καὶ θὰ σᾶς συνοδεύσουν σ᾿ αὐτὴ τὴν νέα πορεία σας καὶ τὴν καινούργια ζωή σας οἱ εὐλογίες τῶν λειτουργῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀγάπη καὶ οἱ εὐχὲς τῶν γονέων σας, τῶν ἀδελφῶν, τῶν συγγενῶν, τῶν φίλων σας ὅλων ἐκείνων ποὺ σᾶς ἀγαποῦν. Ὅλοι θὰ σᾶς καμαρώνουν καὶ θὰ στηρίζουν σὲ σᾶς μεγάλες προσδοκίες καὶ ὄνειρα. Εὐχὴ καὶ προσευχὴ ὅλων θὰ εἶναι ἡ πορεία ποὺ ἀρχίζετε νὰ εἶναι γαλήνια καὶ εἰρηνική. Νὰ σᾶς ὁδηγήσει στὴν ἐπιτυχία. Στὴν ἐκπλήρωση τῶν ὀνείρων σας καὶ στὴν πραγμάτωση τῶν προσδοκιῶν σας.

Ὅμως πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι στὴ ζωὴ δὲν εἶναι πάντα ὅλα ρόδινα. Ἔρχονται συχνὰ προβλήματα καὶ δυσκολίες. Τὴν θάλασσα τοῦ βίου πολλὲς φορὲς ἀναστατώνουν θύελλες καὶ καταιγίδες. Κάποτε τὰ ὄνειρα σβήνουν καὶ οἱ ἐλπίδες διαψεύδονται. Αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες γιὰ νὰ σταθῆτε ὄρθιοι καὶ νὰ μὴ λυγίσετε, στηριχθῆτε στὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ». Θὰ παίρνετε τότε δύναμη καὶ ὑπομονή. Θὰ διατηρῆτε ἀμείωτη τὴν ἀγάπη σάς, ἀταλάντευτο τὸν ἀλληλοσεβασμό σας, ἀρραγῆ τὴν ἑνότητά σας.

Ὅπως κατὰ τὴν Ἱεροτελεστία τοῦ Γάμου σας πίνετε τὸ ἴδιο κρασὶ ἀπὸ κοινὸ ποτήρι, ἔτσι νὰ μοιράζεσθε ἀπὸ κοινοῦ στὴν ὑπόλοιπη ζωή σας τὶς χαρὲς καὶ τὶς πίκρες τοῦ βίου. Καὶ τότε οἱ λῦπες θὰ μειώνονται καὶ οἱ χαρὲς θὰ πολλαπλασιάζονται. Οἱ καρδιές σας θὰ θερμαίνονται ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ. Ἑνωμένοι καὶ δυνατοὶ θὰ διασχίζετε τὸ πέλαγος τῆς ζωῆς. Θὰ παλεύετε καὶ θὰ νικᾶτε. Ὁ Θεὸς θὰ σᾶς προστατεύει καὶ ἡ Παναγία θὰ σᾶς σκεπάζει. Κανένας καὶ τίποτα δὲν θὰ μπορεῖ νὰ σᾶς ὁδηγήσει στὸ ναυάγιο. Καὶ νὰ εἶστε σίγουροι ὅτι θὰ φτάσετε ἀσφαλεῖς στῆς χαρᾶς τὸ λιμάνι. Θὰ ζήσετε στερωμένοι καὶ εὐτυχισμένοι καὶ θὰ καμαρώσετε παιδιά, ἐγγόνια καὶ δισέγγονα «ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σας». Αὐτὸ σᾶς εὔχομαι ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου.

Μὲ ὅλη μου τὴν ἀγάπη

ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ
1. Οἱ ἀναμμένες λαμπάδες φέρουν στὴ μνήμη μας τὶς πύρινες φλόγες τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔτσι οἱ μελλόνυμφοι προσκαρτεροῦν τὴν κάθοδο τῆς Θείας Χάριτος γιὰ τὴν δική τους Πεντηκοστή.

2. Τὸ δακτυλίδι, συμβολίζει τὸν δεσμὸ τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας καθὼς καὶ τὴν εὐλογία ποὺ παίρνει τὸ ζευγάρι ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα γιὰ νὰ θεμελιώσει μιὰ νέα οἰκογένεια.

3. Τὸ κοινὸ ποτήριο συμβολίζει τὴν κοινὴ ἀντιμετώπιση τῆς ζωῆς ἀπὸ τὸ ζευγάρι. Θὰ γευθοῦν καὶ θὰ μοιρασθοῦν τὶς ἴδιες χαρὲς καὶ τὶς ἴδιες λῦπες, ποὺ τοὺς ἐπιφυλάσσει ὁ βίος, ἀφοῦ οἱ δρόμοι τους ἑνώθηκαν σὲ ἕνα.

4. Ὁ κυκλικὸς χορός, γύρω ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο ἐκφράζει τὴ χαρὰ τῶν νεόνυμφων καὶ τὴν ὑπόσχεση νὰ περιστρέφεται ἡ ζωή τους γύρω ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.

5. Οἱ στέφανοι εἶναι τὰ ἔπαθλα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἁγνότητας ποὺ ἔφτασαν ὡς τὴν κατάκτηση τῆς νίκης.